Μια Δημοτική Αρχή σε κατρακύλα και παρακμή
Δεν αξίζει όλο αυτό στην Ηλιούπολη. Δεν της αξίζει αυτή η ξιπασιά που εκπέμπεται από την Δημοτική Αρχή σχεδόν σε κάθε δημόσια πολιτική εμφάνισή της. Δεν υπάρχει Δημοτικό Συμβούλιο χωρίς ειρωνείες, χωρίς κομπασμούς, χωρίς μαγκιές και μικρομεγαλισμούς. Δεν υπάρχει Δημοτικό Συμβούλιο χωρίς ερασιτεχνισμούς και αντιδημοκρατικές ακροβασίες, χωρίς ωμές παρεμβάσεις και απροκάλυπτες επεμβάσεις.
Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 2,5 χρόνια με την παράταξη του Στάθη Ψυρρόπουλου στο τιμόνι του Δήμου. Ήρθε με πολλές ελπίδες και προσδοκίες, στο δεύτερο γύρο δε ψηφίστηκε από το 60% όσων προσήλθαν. Ένα μεγάλο ποσοστό γεμάτο προσμονή.
Η απογοήτευση δεν άργησε να έρθει. Από τους πρώτους μήνες της νέας Διοίκησης τα συμπτώματα αρρυθμίας, αυταρχισμού, ανικανότητας ήταν έκδηλα. Όλοι το αποδώσαμε στο νεαρό της ηλικίας, όμως κάτι μέσα μας (σε πολλούς) έλεγε οτι δεν είναι θέμα ηλικίας και εμπειρίας, αλλά είναι θέμα δομικό. Δυόμιση χρόνια μετά έχει εμπεδωθεί η χείριστη άποψη για την Δημοτική Αρχή Ηλιούπολης.
Όχι μόνο δεν έχει γίνει ή προγραμματιστεί κάποιο μεγάλο έργο, αλλά ούτε και αυτά τα βασικά (καθαριότητα-φωτισμός-πράσινο) δεν λειτουργούν. Εγκαταλελειμμένα πάρκα και νησίδες μέσα στο ξερόχορτο, κάδοι σκουπιδιών γεμάτοι και ξεχυλισμένοι σε κάθε γωνιά της πόλης. Σκοτεινοί δρόμοι και πλατείες (ακόμη και η κεντρική πλατεία). ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ.
Παρά τις διαβεβαιώσεις μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει τα αυτονόητα, αν και τα Δημοτικά Τέλη αυξήθηκαν περίπου 20%…
Σε αυτά τα βασικά θέματα, θα προσθέσουμε:
Την φαρσοκωμωδία με τον κανονισμό καθαριότητας (ήρθε και απήλθε για να ξανα έρθει),
Την αστυνομία στο Δημοτικό Συμβούλιο μετά από κλήση συγγενικού προσώπου (!!!) του Δημάρχου, κάτι που συνέβη πρώτη φορά στην Ηλιούπολη…
Τις παλινωδίες με το οικόπεδο της οδού Σαρωνικού, (λεονταρισμοί στην αρχή και μετά αποδοχή της πρότασης της Αντιπολίτευσης)
Τα κεραμίδια, οι υδρορροές και οι σοβάδες που πέφτουν από τις ταράτσες των σχολείων, η νάιλον σακούλα στο κλειστό γυμναστήριο.
Τον άγονο διαγωνισμό για τα φωτιστικά led και την ακύρωσή του από την Αρμόδια Αρχή (φωτογραφικός…)
Τις συνεχείς και πολλές αναθέσεις για φιέστες και εκδηλώσεις βιτρίνας (ξεχωρίζει σε αυτές η ανάθεση για την προβολή του Δημάρχου ακόμη και με προβλεπόμενες πληρωμένες συνεντεύξεις…)
Την ανύπαρκτη ή κακή σχέση της Διοίκησης με πολιτιστικά και αθλητικά σωματεία της περιοχής
Τα μπάχαλα στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και την ανεπίτρεπτη εκνευριστική στάση της προέδρου του
Την απαράδεκτη σχέση με το Ειδικό Σχολείο αλλά και την μητέρα του μικρού Παναγιώτη Μάγδα Παπαδοπούλου
Την αψυχολόγητη δίωξη της προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Θοδώρας Καραγιαννίδου και την συνακόλουθη δικαίωσή της, ένα ηχηρό χαστούκι στον αυταρχισμό του Δημάρχου.
Τις καταγγελίες με τις οποίες αποχώρησαν δύο δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας (Τόνια Νικολοπούλου και Νίκος Καραβαγγέλης)
Στιγμές απογοήτευσης από μια νέα Διοίκηση που αντί να σηματοδοτήσει το φρέσκο και το καινούργιο εφάρμοσε το παλιό και το παρωχημένο. Συμπτώματα βαριάς ασθένειας σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Κορύφωση αυτής της κατρακύλας ήταν και είναι η μεθόδευση για το πάρκο στο Χαλικάκι. Αυτή η Δημοτική Αρχή είναι η πρώτη στην ιστορία της Ηλιούπολης που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Με την υπαναχώρησή της από την βασική γραμμή ΟΛΩΝ των προηγούμενων Δημάρχων εκχωρεί δικαιώματα αρχικά στο εμβληματικό Χαλικάκι και στην συνέχεια στα υπόλοιπα οικόπεδα – φιλέτα της Ηλιούπολης.
Το ένα αρνητικό (το σοβαρότερο) είναι η μεθόδευση που ακολουθείται. Επικίνδυνη για τα συμφέροντα της Ηλιούπολης.
Το δεύτερο αρνητικό είναι ο τρόπος που γίνεται. Η Δημοτική Αρχή της πόλης “βρίζει” σχεδόν καθημερινά τους πολίτες. Είτε μέσα από τα ποστ των social media, είτε κατάμουτρα μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Χωρίς ίχνος τακτ, ενσυναίσθησης και επίγνωσης έχουν ξαμοληθεί κουνώντας το δάχτυλο σε όποιον διαφωνεί, σπιλώνοντας υπολήψεις και προσωπικές διαδρομές.
Καλυπτόμενοι πίσω από την συγκυρία εμφανίζονται ως υπερασπιστές της Δημόσιας Περιουσίας και κραδαίνουν την δική τους λύση ως την μόνη σωστή. Το γεγονός οτι όλοι οι πρώην Δήμαρχοι (πλην Βαλασόπουλου) διαφωνούν, το γεγονός ότι σχεδόν το σύνολο των φορέων και συλλόγων της πόλης διαφωνεί, το γεγονός οτι Δικηγόροι και άνθρωποι με εμπειρία στο θέμα διαφωνούν και προειδοποιούν, δεν τους πτοεί. Συνεχίζουν με κομπασμό, ειρωνείες, ανοησίες, επικίνδυνες ακροβασίες, επιμένοντας στον όλεθρο.
Χαρακτηριστικό είναι το ύφος της Διοίκησης στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο. Ένα αυταρχικό στυλ, χωρίς αυτοσεβασμό, με αγοραία επιχειρήματα και ύποπτη επιμονή. Και με ψέματα (σχετικά με το πως ξεκίνησαν τα επεισόδια στο προτελευταίο Συμβούλιο αλλά και το ποιος επιτέθηκε και έσπρωξε βίαια γυναίκα που διαμαρτυρόταν…)
Η παρακμή αυτή δεν αφορά την Ηλιούπολη, δεν αφορά και δεν θα αγγίξει την κοινωνία. Ήδη ΚΑΙ εξαιτίας της στάσης και συμπεριφοράς της Δημοτικής Αρχής πολλοί κάτοικοι που πριν απλά παρακολουθούσαν τώρα έχουν βγει στα κάγκελα. Αυτό ας το προσμετρήσουμε στα θετικά Ψυρρόπουλου.
Τέλος:
Η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ!
Τα οικόπεδα που κατακτήσαμε όλοι μαζί ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ, δεν θα τα χαρίσει κανένας Δήμαρχος, Αντιδήμαρχος και άσχετος Σύμβουλος.
Μπουλντόζα στο Χαλικάκι υπό αυτές τις συνθήκες ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΕΙ.
Όπως κερδίσαμε κάποτε τα οικόπεδα, έτσι θα τα προστατέψουμε και τώρα, ακόμη και με την Δημοτική Αρχή όχι μαζί μας αλλά με τους “απέναντι”.
Η Ηλιούπολη δεν θα γίνει η πίσω αυλή της Αργυρούπολης.
ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ, ενάντια στο ξεπούλημα της ιστορίας, των αγώνων και της ζωής μας. Ενάντια στα παζάρια της δικής μας περιουσίας.
Και μια παροιμία που λένε στο χωριό μου (την Ηλιούπολη), “Το κακό το κεφάλι κακό τέλος έχει…“
Θ.Κ.
