Η οίηση της εξουσίας

Με το δάκτυλο παρατεταμένο η λαλίσταστη αντιδήμαρχος σε μια άνευ προηγούμενου προσπάθεια να ψέξει την πλειοψηφία του λαού της πόλης, δε δίστασε να τους χαρακτηρίσει “επαγγελματίες επαναστάτες”.

Η συγκυριακή “πολιτικός” που είναι σε εντεταλμένη υπηρεσία, έχοντας προ πολλού “απασφαλίσει”, στοχοποιεί άκριτα και χωρίς ίχνος αυτογνωσίας και στοιχειώδους αντίληψης όποιον έχει διαφορετική άποψη από εκείνη της διοίκησης.

Τι κι αν αυτοί οι “όποιοι” αποτελούν την πλειοψηφία της κοινωνίας, αδιάφορο. Έτσι αντιλαμβάνεται η “Αντιδήμαρχος μέσων κοινωνικής δικτύωσης και παραπληροφόρησης” τη Δημοκρατία, ακόμα και την αστική στην οποία πίνουν νερό οι συν αυτής διοικούντες.

Απύθμενο θράσος; Παιδευτική ένδεια; (Επικίνδυνη) άγνοια; Απώλεια ψυχραιμίας; Όλα μαζί; Ο χρόνος θα δείξει. Ο χρόνος θα ρίξει φως και σε όσα έρχονται. Και θα είναι μεγάλα. Ο κυρίαρχος λαός θα τα μετουσιώσει σε τέτοια. Και θα είναι μέρα μεσημέρι όταν η Ιστορία θα έχει ξεράσει τους ερασιτέχνες και νάνους πολιτικάντηδες που με άγνοια κινδύνου κουνάνε το δάκτυλο στον λαό. 

Ο Μανώλης Αναγνωστάκης στο εμβληματικό του ποίημα “Φοβάμαι”, γράφει:

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Ρόζα Λούξεμπουργκ, η ανεπάγγελτη επαναστάτρια.