Ο παραμορφωτικός καθρέφτης της Δημοτικής Αρχής

Όταν ξεκινήσαμε την δημιουργία του HlioupoliTimes δεν περιμέναμε οτι θα έπρεπε να επιστρατεύσουμε τις ελάχιστες ψυχαναλυτικές γνώσεις που διαθέταμε προκειμένου να ερμηνεύσουμε τις αντιδράσεις και την συμπεριφορά της Δημοτικής Αρχής. Πιστεύαμε οτι με πολιτικά κριτήρια και εργαλεία θα καταφέρναμε να αποκωδικοποιήσουμε τις φανερές και κρυφές διεργασίες της Δημοτικής εξουσίας. ΛΑΘΟΣ.

Από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε οτι οι πράξεις, οι συμπεριφορές, οι αντιδράσεις της Δημοτικής Αρχής μπορούν να εξηγηθούν μόνο με ψυχολογικούς όρους (κάποιες φορές και ψυχιατρικούς). Διαπιστώσαμε από την αρχή σύνδρομο καταδίωξης, συμπτώματα ναρκισσισμού, αρχομανία, φοβικές συμπεριφορές, ανεξέλεγκτος θυμός, δημιουργία εχθρών κλπ. Συμπτώματα που δεν συνηθίζονται στην πολιτική αντιπαράθεση, κριτική και δημόσια συζήτηση.

 

Αιτία να ξανατεθούν όλα αυτά είναι μια ανάρτηση του (φιλότιμου και συμπαθούς) Αντιδημάρχου Αθλητισμού Γιάννη Γρηγορέα.  Με αφορμή μια εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Δήμος Ηλιούπολης με θέμα την παραβατικότητα των ανηλίκων, η οποία δεν είχε συμμετοχή του κόσμου, ο Αντιδήμαρχος ανέβασε ένα ποστ με το οποίο εκφράζοντας την πικρία του για την μικρή συμμετοχή, συνδέει δυο εντελώς ανόμοια πράγματα.

Την έλλειψη ενδιαφέροντος των γονιών για την συγκεκριμένη εκδήλωση με το ενδιαφέρον το γονιών για την ασφάλεια των παιδιών τους, στις σχολικές υποδομές του Δήμου. Γράφει χαρακτηριστικά ο Γ.Γρηγορέας: “Δυστυχώς όμως κάποιοι έλαμψαν δια της απουσίας τους!!! Κρίμα και για όσους έλειψαν αλλά και για τα παιδιά τους, που κατά τα άλλα νοιάζονται για την ασφάλεια τους!!!”

(Προφανώς η φράση “νοιάζονται για την ασφάλεια τους” αναφέρεται σε αναμενόμενες διαμαρτυρίες γονέων και όλης της κοινωνίας για τις πτώσεις κεραμιδιών και υδρορροών που είχαμε το τελευταίο διάστημα σε σχολεία της πόλης). 

Τώρα πως συνδέεται η έλλειψη ενδιαφέροντος των  γονέων για την  συγκεκριμένη εκδήλωση με το αυτονόητο ενδιαφέρον των γονέων για την ασφάλεια των παιδιών τους, κανείς δεν το κατανόησε παρά μόνο τα στελέχη της Δημοτικής Αρχής.

 

1.Η παραβατικότητα των νέων είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα που σίγουρα δεν αντιμετωπίζεται απο ημερίδες, χρειάζεται πλέγμα μέτρων και σίγουρα δεν μπορεί να μην συσχετιστεί με την συνολική κατάσταση της κοινωνίας αλλά και του κόσμου γενικότερα. 

2.Οι λόγοι που μια εκδήλωση-συζήτηση δεν έχει συμμετοχή είναι πάρα πολλοί. Μπορεί η εκδήλωση να μην έχει διαφημιστεί αρκετά, μπορεί να είναι βαρετή, μπορεί το θέμα να είναι τετριμμένο και καθόλου ιντριγκαδόρικο. Μπορεί να είναι ΠΑΡΩΧΗΜΕΝΗ. Και είναι αλήθεια οι εκδηλώσεις με ομιλητές καθισμένους στην έδρα (όσο γνώστες  και αν είναι), ατέρμονους μονολόγους και αμίλητο κοινό, είναι εντελώς ξεπερασμένες στη συνείδηση του κόσμου. Στην εποχή που ο καθένας έχει στο χέρι του μέσω του κινητού χιλιάδες αναλύσεις η από καθέδρας παράθεση ερμηνειών έχει παλιώσει.

3.Τα γράφουμε όλα αυτά για να πούμε οτι η αποτυχία μιας εκδήλωσης μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες η και σε συνδυασμό παραγόντων. Να έχει μια πολύπλοκη απάντηση στην τόσο πολύπλοκη εποχή μας. 

Αυτήν την γενική και διαλεκτική διαπίστωση ΔΕΝ την υιοθετούν τα στελέχη της Δημοτικής Αρχής και οι ιντερνεττικοί φανατικοί οπαδοί της. Όλοι αυτοί χρησιμοποιούν το απλοϊκό σχήμα “Δεν πήγε κάτι καλά φταίνε οι άλλοι που μας πολεμάνε“. Αυτό βγαίνει ως συμπέρασμα από την ανάρτηση του Γ. Γρηγορέα “Έχει χαθεί κάθε ουσία στο βωμό της αντιπαλότητας … Στενάχωρο”, αυτό βγαίνει και από τις απόψεις των υποστηρικτών κάτω από την ανάρτηση: Φταίει η αντιπολίτευση, φταίνε όσοι μας κάνουν κριτική, φταίνε όλοι οι άλλοι που δεν εκτιμούν το σπουδαίο έργο μας και μας χτυπάνε…

Αξίζει να σημειωθεί οτι κάτω απο την ανάρτηση του Γ.Γρηγορέα μερικοί προσπάθησαν να διατυπώσουν το αυτονόητο όπως ο εκδότης του Ilioupolinews Γιάννης Καραμαγκάλης αλλά έπεσε σε τοίχο διπλά ενισχυμένο από δύο αντιδημάρχους!

 

4.Η αποτυχία μιας εκδήλωσης ή μιας πρωτοβουλίας οφείλεται ΠΡΩΤΑ και ΠΑΝΩ από όλα στον διοργανωτή. Οι άδειες αίθουσες οφείλονται, στο θέμα, στους καλεσμένους, στην διαδικασία, στην επικοινωνία ή και σε όλα τα παραπάνω.

 

Και για να γυρίσουμε στα ψυχολογικά. Μια πολιτική απάντηση για το παράδειγμα της συγκεκριμένης αποτυχημένης εκδήλωσης θα προσπαθεί να αναλύσει τους λόγους της αποτυχίας, θα τους μελετήσει και ΔΕΝ θα τους επαναλάβει την επόμενη φορά. ΔΕΝ θα είναι διαπίστωση ΠΙΚΡΑΣ, δεν θα είναι διαπίστωση ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ, δεν θα είναι διαπίστωση ΑΜΥΝΑΣ και συνακόλουθης ΕΠΙΘΕΣΗΣ προς τους άλλους.

Αυτή η “παιδική” και ανώριμη αντίληψη της παρουσίας της Δημοτικής Αρχής έχει εκφραστεί με διάφορες αφορμές και από τον ίδιο τον Δήμαρχο στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και αλλού. 

 

Είστε Δημοτική Αρχή για να κάνετε πολιτική όχι μουτράκια και νάζια. Είστε πολιτικοί όχι καλοί άνθρωποι, είστε υπεύθυνοι ηγέτες σε τοπικό επίπεδο που δεν λυγίζετε ποτέ, δεν απογοητεύεστε ποτέ, δεν το βάζετε κάτω ποτέ. Αναλαμβάνετε την ευθύνη για ότι καλό η κακό γίνεται στην πόλη και δεν τα ρίχνετε μονίμως στην Αντιπολίτευση. Η κριτική που σας γίνεται δεν είναι επειδή σας μισούμε αλλά επειδή δεν κάνετε καλά και σωστά πράγματα. Δεν θέλουμε το δικό σας κακό, αλλά το κοινό καλό. Δεν σας υποσκάπτουμε (αν και αυτό ακόμη είναι στα συνήθη πλαίσια) σας ελέγχουμε.

Ο Πολιτικός, κεντρικού και δημοτικού επιπέδου, θα δεχτεί κριτική (ακόμη και κακόβουλη), άδικα βέλη, παρατηρήσεις και έλεγχο. Είστε υποχρεωμένοι να το ανεχτείτε και να απαντήσετε.  

Το Δημαρχείο είναι Πολιτικό Διοικητήριο όχι παιδικό δωμάτιο και οι διοικητικές πολυθρόνες  πολιτικές θέσεις όχι κρεβάτια του ψυχαναλυτή.

ΛΥΣΤΕ τα συμπλέγματά σας σε ειδικούς ή με καλούς φίλους. 

 

ΥΓ1. Αν το είδωλο στον καθρέφτη αρχίζει να μην μας μοιάζει να ανησυχείτε 

ΥΓ2. Εμείς κοιτάμε στον καθρέφτη και οχι αυτός εμάς…