Το τύλιγμα

Τυλιγόμαστε! Με ό,τι βρούμε. Νάιλον, μουσαμάδες, ρούχα, γάζες και χαρτιά υγείας.

Με το νάιλον, το γράφει και ο ονειροκρίτης, κρεμόμαστε πίσω από ένα πρόβλημα. Πλαστικές κουβέντες, νάιλον καμώματα… Εδώ, όμως, δεν μιλάμε για πρόβλημα. Μιλάμε για ποταμό προβλημάτων.  Και ως εκ τούτου «μάς πήρε το ποτάμι, μάς πήρε ο ποταμός». Κατεβασιά ολόκληρη από «αυτοδημιούργητες» ταρζανιές. Για να μην πλήξουμε ποτέ.  Τι ικανότητα είναι κι αυτή. Την ευκαιρία να την κάνουμε πρόβλημα!

Τους μουσαμάδες δεν τους έχουμε ανάγκη. Είναι για το δρόμο, τη βροχή.  «Κάποιοι άνθρωποι περπατάνε στη βροχή, ενώ κάποιοι άλλοι απλώς βρέχονται».  Το στεγνωτήριο για πολλαπλή χρήση. Αποδοτικός τρόπος στεγνώματος και προσαρμογής. Όσοι έχουν λόγο…

Με τις γάζες χρειάζεται αυτογνωσία, γιατί γνωρίζοντας τα σύνορά σου ίσως τα ξεπεράσεις.  Ποια σύνορα; Απροσδιόριστη έως άπειρος ατομικότητα. Εγώ…

Και πώς εκδηλώνεται;  «Τούρκοι βαστάτε τα άλογα». Μία στο γραφείο των εργαζομένων, μία οι εκλογές, μία οι εντολές… Και το αποκορύφωμα το πειθαρχικό.

Δικό μου το μαχαίρι, δικό μου και το πεπόνι. Και το κόβω καταπώς θέλω ή καταπώς με βολεύει.

Μα, το μαχαίρι είναι αμφίστομο. Κόβει και από τις δύο πλευρές.

Οι εργαζόμενοι και άποψη και θέση και εκπροσώπηση έχουν.

Και οφείλουμε να τους ακούμε. Όσοι αντέχουν. Οι υπόλοιποι ας τυλιχθούν κι ας  περιχαρακωθούν στην απομόνωσή τους.

Οι βιομηχανίες παράγουν νυχθημερόν. Χαρτιά υγείας…

Κίτσος ο Μέγας Τυλιχτής