Τα Δημαρχεία δεν ονοματοδοτούνται!

Είναι γεγονός οτι τα τελευταία δυο χρόνια έχουμε συνηθίσει σε αλλόκοτες κινήσεις και  ειδήσεις από την Δημοτική Αρχή και πλέον δεν μας εκπλήσσει τίποτα. Η είδηση όμως που κυκλοφόρησε χτες Παρασκευή (Ilioupolinews) ως πληροφορία ξεπερνάει τα συνήθη και “καίει” εγκεφάλους λογικών και σκεπτόμενων (ακόμα) ανθρώπων.

Η είδηση είναι οτι η Δημοτική Αρχή σκέφτεται να φέρει προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο  την ονοματοδοσία του Δημαρχιακού Μεγάρου! Ο Σ.Ψυρρόπουλος θέλοντας να τιμήσει (κατευνάσει) τον πρώην Δήμαρχο Θεόδωρο Γεωργάκη θα δώσει το όνομα του στο Δημαρχείο. Κίνηση που ακολουθεί την περσυνή αποκαθήλωση του ίδιου ονόματος  από το Δημοτικό Κολυμβητήριο… (επίσης αλλόκοτη απόφαση).

Δύο θέματα:

Πρώτον, η ένστασή μας ΔΕΝ έχει να κάνει με το πρόσωπο του πρώην Δημάρχου. Η εκτίμησή μας είναι δεδομένη. Ο Θ.Γεωργάκης είναι ο μακροβιότερος Δήμαρχος της Ηλιούπολης, εκλεγμένος για 4 τετραετίες, άφησε έντονο στίγμα στην πόλη. Κατάφερε με στιβαρή Διοίκηση να την κρατήσει ψηλά, να ολοκληρώσει μεγάλες κατασκευές μέσα σε αυτές και το Δημαρχείο, είναι αναμφισβήτητα ένας εμβληματικός  Δήμαρχος της Ηλιούπολης στην θητεία του οποίου η Ηλιούπολη άκμασε και προχώρησε. Τις ίδιες ενστάσεις θα είχαμε αν το Δημαρχείο έπαιρνε το όνομα του ιστορικού (για πολύ σημαντικούς λόγους) Δημάρχου Δημήτρη Κιντή.

Δεύτερον, τα Δημαρχεία δεν ονοματοδοτούνται. Υπάρχουν αρκετοί χώροι, κτήρια, πάρκα, εγκαταστάσεις που μπορεί να δοθούν ονόματα ιστορικών προσωπικοτήτων της πόλης. Το Δημαρχείο Ηλιούπολης είναι ισάξιο -με όλες τις αναλογίες βέβαια- με την Βουλή των Ελλήνων και με το Μέγαρο Μαξίμου. Θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί οτι το Μέγαρο Μαξίμου θα μετονομαζόταν σε “Μέγαρο Ανδρέα Παπανδρέου“; Ή το κτήριο της Βουλής σε “Βουλή Κωνσταντίνου Καραμανλή“;

Είναι άστοχο, άκαιρο, λανθασμένο και άκυρο. Το Δημαρχείο είναι το Διοικητήριο της πόλης, ανήκει στον λαό και σε αυτήν την χώρα η λέξη “Δημαρχείο” είναι υπεραρκετή για να περιγράψει την λειτουργία και την σημασία του. Είναι μια απόφαση που δείχνει όχι αγάπη για την πόλη αλλά αγάπη για την καρέκλα και την εξουσία. Γιατί κανείς δεν μπορεί πίσω από αυτή την απόφαση του Σ.Ψυρρόπουλου, να αγνοήσει το παρασκήνιο της πολύχρονης κόντρας μεταξύ Γεωργάκη από την μια και Βαλασόπουλου – Ψυρρόπουλου απο την άλλη. Η απόφαση αυτή συνδέεται άμεσα με τις επόμενες Δημοτικές εκλογές και λαμβάνεται με αυτό ως μοναδικό κριτήριο. Τίποτε άλλο. Φτηνιάρικος πολιτικάντικος τακτικισμός.

Γι άλλη μια φορά η Ηλιούπολη, οι θεσμοί της, η ιστορία της, τα κτήριά της μπαίνουν στην μηχανή του πολιτικού οφέλους και των μικροπολιτικών επιλογών χωρίς ευφυία, τακτ και ντροπή. Η ΣΤΑΘερή απαξία της Ηλιούπολης συνεχίζεται τώρα και σε νέο level. 

ΥΓ1. Ήδη τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση της είδησης διχάζουν τους Ηλιουπολίτες, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες αποφάσεις της σημερινής Δημοτικής Αρχής…

ΥΓ2. Θα θέλαμε να βλέπαμε τον Βασίλη Βαλασόπουλο στα βαφτίσια του κτηρίου την ώρα που θα αποκαλύπτεται η σχετική πλάκα ή ταμπέλα με το όνομα του Θ.Γεωργάκη στην προμετωπίδα…

Θ.Κ.