Τοξικότητα και κριτική…

Ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα όχι για να γίνουμε καλοί φίλοι μέσω καλών λογαριασμών, αλλά επειδή παντού εκτός του χωριού είναι αυτονόητα, ενώ εντός του χωριού που λέγεται Ηλιούπολη θέλουν έξτρα επεξήγηση.

Η κριτική στην εξουσία (κυβερνητική, περιφερειακή και δημοτική) είναι επιβεβλημένη. Κανείς δεν θα διαφωνήσει με αυτό αρκεί να δώσουμε τον ορισμό της κριτικής, μέσα από παραδείγματα.

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να ψάξεις για παράδειγμα γιατί η Ανεξάρτητη Αρχή ΑΚΥΡΩΣΕ τον διαγωνισμό για τον φωτισμό LED. Κριτική είναι να πεις αυτό που σκέφτηκαν όλοι με το άκουσμα της είδησης. Οτι όταν ακυρώνεται διαγωνισμός κάτι βρωμάει. Αυτό είναι κριτική, όλα τα υπόλοιπα είναι υπεκφυγές. Προφανώς αυτό δεν αρέσει στα εξαπτέρυγα της Δημοτικής Αρχής, ΛΟΓΙΚΟ. Πολλοί από αυτούς, “λαμπρά τίποτα” στην ζωή τους, έχουν συνδέσει την τύχη τους και την οικονομική επιβίωσή τους με την τοπική εξουσία και κάθε τι που την κλονίζει κλονίζει και την δική τους ζωή. Κατανοητό αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα της πόλης.

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να μετράς πόσες απευθείας αναθέσεις  (πολλές) έχει κάνει η Δημοτική Αρχή και να δυσανασχετείς γενικώς με τις απευθείας αναθέσεις και τον αρνητικό μύθο(;) που τις συνοδεύει. 

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να επισημαίνεις με φωτογραφικό και βιντεοληπτικό υλικό το χάλι της καθαριότητας, των κάδων, των πλατειών και των δρόμων της πόλης. Γιατί ΝΑΙ για χάλι πρόκειται. Εδώ ζούμε όλοι, περπατάμε, βλέπουμε και μυρίζουμε. Άλλωστε μια βόλτα στις Ηλιουπολίτικες ομάδες και σελίδες του facebook, αποδεικνύουν τις τραγικές διαπιστώσεις που κάνουν δεκάδες συμπολίτες μας καθημερινά. Επίσης την αρνητική αυτή κατάσταση την επεσήμανε και ο Δήμαρχος με ανάρτησή του, λέγοντας περίπου οτι δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να αναπτύξουμε το πρόγραμμά μας κλπ ρίχνοντας το φταίξιμο για τους ξεχειλισμένους κάδους στο…Πάσχα.

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι η επισήμανση αντιδημοκρατικών νοοτροπιών στον τρόπο λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου (από συμπεριφορά Προέδρου μέχρι παρουσία Αστυνομίας!!!). Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να επικρίνεις την αύξηση των Δημοτικών Τελών εν μέσω κρίσης, την αύξηση τελών για την χρήση αθλητικών χώρων κλπ. Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να θες μια Ηλιούπολη, καθαρή, φωτεινή, με σχολεία χωρίς να πέφτουν ταβάνια ή κεραμίδια, με αθλητικούς χώρους που δεν μαζεύουν με κουβάδες το νερό, με πεζοδρόμια που περπατιούνται και άλση περιποιημένα.

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να αποκαλύψεις το ΨΕΜΑ οτι η Διοίκηση εξασφάλισε για τα ταμεία του Δήμου  170.000 ευρώ από τις κατεδαφίσεις της περιφέρειας για όλη την Αττική, που όμως είναι λεφτά της Αποκεντρωμένης!!!

Κριτική στην Δημοτική εξουσία είναι να χαρακτηρίσεις καψόνι την “ευαισθησία” της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου για την βιντεοσκόπηση του μικρού Παναγιώτη εντός αιθούσης και τον εξαναγκασμό του να βγει εκτός αιθούσης…

Οι επισημάνσεις δηλαδή των αρνητικών μιας Διοίκησης είναι κριτική επιβεβλημένη και αυτονόητη. Και αυτή η κριτική ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΦΤΕΙ όπως θέλει ο Δήμαρχος και οι παρατρεχάμενοί του. ΘΑ ΓΡΑΦΤΕΙ όπως αξίζει στο κρινόμενο θέμα. Δεν βρίσκω τον λόγο να γράψω κάτι με τακτ αν το κεραμίδι από την οροφή του 2ου Δημοτικού που τώρα ευτυχώς έπεσε στο κενό, έπεφτε σαν ξυράφι σε κεφάλι μαθητή και  τον είχε αφήσει στον τόπο. Κανένα τακτ και κανένα έλεος.  Όσο υπάρχουν παρατημένα σχολεία θα εκθέτουμε την εγκληματική παράλειψη.

Έχουν ξαμολυθεί τα εξαπτέρυγα και σαν μυξοπαρθένες κλαίνε που αδικούμε τον Δήμαρχο, την προσπάθεια που κάνει, το χάος που παρέλαβε κλπ. Στην πολιτική υπάρχει και αυτό ναι. Η εξουσία θα δεχτεί πυρά. Είναι το μόνο που φοβάται και το μόνο που μπορεί να την συνεφέρει. Σε κάθε άλλη περίπτωση ξεφεύγει. Και δεν με ενδιαφέρουν οι αδυναμίες, το ελλιπές προσωπικό, τα άδεια ταμεία. ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ. Ξέρατε τι παραλαμβάνατε, ξέρατε που πηγαίνατε. Ούτε με ενδιαφέρει αν σε κάποιον τομέα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα απο την εποχή Χατζηδάκη και αν οι κάδοι είναι λιγότερο γεμάτοι τώρα. Δεν θέλω η Ηλιούπολη να είναι λίγο καλύτερη από πρίν.

Η κριτική επίσης δεν είναι μπούλινγκ όπως ευσχήμως παρουσιάζεται. Το να σατιρίζεις ένα πρόσωπο δεν σημαίνει οτι δεν το συμπαθείς ή οτι δεν αναγνωρίζεις κάποιο ταλέντο του. Το “θεσμικό πρόσωπο” σατιρίζουμε και αποδομούμε ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ. Η αποδόμηση και η σάτιρα πολιτικών είναι εντός πλαισίου. Ειδικά η σάτιρα σε αυτόν τον τόπο χιλιάδες χρόνια λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής οργής.

Με απλά λόγια ΚΑΙ στην Ηλιούπολη θα γίνεται αυτό που συμβαίνει παντού. Θα σατιριστεί ο Δήμαρχος, η Αντιδήμαρχος, ο Δημοτικός Σύμβουλος, θα αποδομηθεί, θα κανιβαλιστεί. Θα “πάθει” ότι παθαίνει όποιος ασκεί εξουσία και διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα. Δεν είναι άβατο η Ηλιούπολη, ούτε θα επιβληθεί στρατιωτικός Νόμος. Η Δημοτική Αρχή – κάθε Δημοτική Αρχή-  είναι μονίμως απολογούμενη και υπόλογη.

Και ναι στην καθημερινή ροή θα γραφτούν και υπερβολές, θα γραφτούν και ακρότητες πολλές φορές, ίσως αδικηθούν φιλότιμες προσπάθειες και πολύς κόπος, κάτι θα ξεφύγει (εδώ είμαστε για επανόρθωση). Μέσα στο πρόγραμμα είναι και αυτό. Το σωστό και ολοκληρωμένο  έργο της Δημοτικής Αρχής θα αποστομώσει εμάς τους “τοξικούς” και “προκατειλημμένους”… Και με την ευκαιρία να ξανα τονίσουμε οτι εμείς από αυτό το site κάνουμε κριτική με κριτήρια ΠΟΛΙΤΙΚΑ, όχι με βάση προσωπικά θέματα, προσωπικά χαρακτηριστικά, (χοντρός, κοντός κλπ), προσωπικές επιλογές σε κάθε τομέα. Το θεσμικό πρόσωπο μας ενδιαφέρει οχι το φυσικό πρόσωπο (άλλη μια φορά για να εμπεδωθεί…).

Κλείνοντας…

Η κριτική δεν είναι τοξικότητα, είναι υγεία και βοηθάει αυτόν που ασκεί εξουσία. Η μόνη ουσιαστική προληπτική βοήθεια.

Μην δυσανασχετείτε με το δάχτυλο που δείχνει το πρόβλημα, αλλά με το πρόβλημα.

Όλοι γράφουμε επώνυμα. Οι ανώνυμοι θα βγάλουν τις κουκούλες τους.

Είναι υγεία και τιμητικό για την Ηλιούπολη, ή έντονη διαπάλη, οι αντεγκλήσεις και οι διαφορετικές προσεγγίσεις. 

Την λέξη τοξικότητα αυτή την εποχή την χρησιμοποιεί και η κυβέρνηση για την κριτική που δέχεται λόγω του ζόφου που έχει δημιουργήσει (σκάνδαλα κλπ)

Υπάρχει και το ενδεχόμενο οι Δημοτικές Αρχές να τα κάνουν σκατά, ακόμη και στα μισά της θητείας τους.

Συμφιλιωθείτε με τον καθρέφτη σας.

και μια απορία…

Είναι τοξική μια ψεύτικη εικόνα ΑΙ του Δημάρχου και δεν είναι τοξική η διαπίστωση οτι “δύο καθάρματα” καθοδηγούν την μάνα του μικρού Παναγιώτη, με τα οποία μάλιστα προαναγγέλλεται  και πόλεμος!

Είναι τοξική η κριτική που ασκούμε στην Δημοτική Αρχή και δεν είναι τοξικότητα να χαρακτηρίζεται σε ανάρτηση η Μάγδα Μπακαλίδη ως τρελή; Ως γυναίκα που χρειάζεται γιατρό; Η μάνα του ανάπηρου παιδιού με τον Γολγοθά που ανεβαίνει καθημερινά;

Τέτοιο κείμενο νομίζω δεν έχει ξαναγραφτεί και ξανα υπάρξει  σε αυτή την πόλη.

Σε αυτόν τον ξεπεσμό με αυτές τις διατυπώσεις, έκαναν like και επικρότησαν σύμβουλοι του επιτελείου του Δημάρχου, συγγενείς του, Δημοτικοί Σύμβουλοι και κάποιες συμπολίτισσες μας που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών…!!! (μισή κουβέντα δεν είπε καμία). Επίσης τον ξεπεσμό επικρότησαν και δύο Αντιδήμαρχοι (Γ.Βενετσανόπουλος και Ε.Καπίρη). 

Η λαλίστατη εσχάτως Αντιδήμαρχος Έλενα Καπίρη μάλιστα έγραψε και το εξής σχόλιο: “Χαίρομαι που δεν έχει χαθεί εντελώς η κοινή λογική σε αυτή την πόλη“. Κοινή λογική ο γιατρός που χρειάζεται η Μάγδα Μπακαλίδη; Και τα καθάρματα που θα τα πολεμήσουμε;;;

Ενδιαφέρουσες απόψεις! 

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τοξικότητα. Και ας μιλήσουμε για τα δικαιώματα της γυναίκας και του ανάπηρου παιδιού που έχει μοναδικό του στήριγμα την “τρελή” μάνα του.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

Θύμιος Καλαμούκης