Συνύπαρξη ξύλου, σιδήρου και φωτογραφίας σε μία έκθεση: ένας διάλογος χωρίς λόγια. Συνέντευξη με τον Γιώργο Σαράντη
Ο εικαστικός και φωτογράφος Γιώργος Σαράντης, δεν αποτελεί απλά έναν καλλιτέχνη αλλά έναν μοναδικό συλλέκτη ιστοριών. Με υλικά που ανακαλύπτει σε τοποθεσίες που αγαπά να επισκέπτεται, δημιουργεί έργα που μιλούν για μεταμόρφωση και αναγέννηση.
Στην 3η ατομική του έκθεση με τίτλο Georgios Sarantis Art & Photography 3, που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 12 Οκτωβρίου 2025 στο Εκθεσιακό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης, ο Γιώργος Σαράντης φέρνει στο προσκήνιο τη δύναμη της φύσης και της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Μετά από αυτήν την παρουσίαση, τα έργα του θα ταξιδέψουν και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, μεταφέροντας το μήνυμά τους σε νέο κοινό.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025 στις 18:00 και θα περιλαμβάνουν ενδιαφέρουσες ομιλίες, όπως της Υπεύθυνης Επικοινωνίας του καλλιτέχνη, Αναστασίας Πουλοπούλου (δημοσιογράφου & μέλους της Ένωσης Συντακτών Επαρχιακού Τύπου) για τη φύση ως συν-καλλιτέχνη και της ψυχολόγου Όλγας Παγανέλη, για τα οφέλη της δημιουργίας στην ανθρώπινη ευεξία.
Ο Γιώργος Σαράντης μας μίλησε για το έργο του:
– Αυτή είναι η 3η ατομική σου έκθεση. Τι σε οδήγησε να επιστρέψεις στο Εκθεσιακό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης και τι διαφορετικό φέρνει αυτή η παρουσίαση;
Επιστρέφω εδώ μιας και δεν λησμονώ ότι από εδώ ξεκίνησε το ταξίδι μου «προς τα έξω», η παρουσίαση δηλαδή της δουλειάς μου στο ευρύ κοινό πέρα από τον στενό μου οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Η Ηλιούπολη είναι η γειτονιά μου, ζω εδώ όλη μου τη ζωή οπότε από εδώ εκκινούν όλα κάθε φορά. Η νέα μου αυτή παρουσίαση φέρνει καινούργια έργα και εικόνες που δεν έχουν εκτεθεί στο παρελθόν και θέτει τον ρυθμό και την ποιότητα της εξέλιξής μου στην κρίση του κοινού.
– Ποια είναι η πιο απροσδόκητη πηγή έμπνευσης που έχεις εντοπίσει ποτέ σε ένα υλικό;
Η «ατεχνία» του, η αντίληψη δηλαδή της απιθανότητας να προκύψει κάποιου είδους καλλιτεχνικό «προϊόν» μέσα απ’ αυτό. Μου ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία το «ξετρύπωμα», κάτι που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του άλλου μέσα από μια πρώτη ύλη που οι περισσότεροι θα αναφωνούσαν «άσε ρε, δεν κάνεις τίποτα με δαύτο».
– Θα ήθελες να μας αφηγηθείς μία συναισθηματική ιστορία που απορρέει από μία εμπειρία που εξελίχθηκε σε έμπνευση;
Σε προηγούμενη έκθεσή μου είχα παρουσιάσει ένα μικρό γλυπτό από ξύλο και συρμάτινες μορφές. Είχε τη μορφή σπιτιού όπου μέσα βρισκόταν ένας άνθρωπος στο πάτωμα και ένα ανοικτό κλουβί. Έξω υπήρχε μονάχα ένα δέντρο. Ήταν εμπνευσμένο από την απώλεια ενός αγαπημένου μου καναρινιού, της Βερόνικας, την οποία χάσαμε ξαφνικά και στεναχωρηθήκαμε αφάνταστα. Η Βερόνικα ετάφη στον κήπο και από πάνω φυτεύτηκε μια ελιά η οποία αναπτύσσεται και μεγαλώνει έως σήμερα. Έγινε, λοιπόν, δέντρο που θα μείνει για πάντα μαζί μας. Φυσικά και το έργο το ονομάζω «Βερόνικα». Μερικές φορές κάτι τόσο «ασήμαντο» όπως ένα μικρό πουλί γίνεται η αφορμή να ξεκινήσει και να προκύψει κάτι σημαντικό σε εντελώς άλλη μορφή και περίσταση.
– Πως επιδρά ο τόπος, το μέρος, η γειτονιά στο καλλιτεχνικό σου έργο; Ενυπάρχει με κάποιον τρόπο μέσα σ’ αυτό; Και αν ναι, σε τι βαθμό;
Ο τόπος που ζει, μεγαλώνει και ωριμάζει ένας άνθρωπος επηρεάζει καθοριστικά την οπτική του, έστω κι αν ο ίδιος δεν το συνειδητοποιεί αυτό άμεσα. Θα σταθώ κυρίως στο φωτογραφικό κομμάτι. Είμαι άνθρωπος με αναζητήσεις που εκτείνονται σε μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις. Ταξιδεύω αρκετά και για να φωτογραφίσω περπατάω πολύ. Πάρα πολύ! Δύσκολα μπορώ να θυμηθώ ταξιδιωτική μου εξόρμηση με λιγότερα από 20 χιλιόμετρα ημερήσιο ποδαρόδρομο. Όμως την τάση αυτή δεν την εκδήλωσα τώρα ξαφνικά. Τα πρώτα ποδαράτα ή ποδηλατικά «ταξίδια» τα έκανα στη γειτονιά μου, στην Ηλιούπολη, όπου σαν παιδί έβγαινα να παίξω με τους φίλους μου το πρωί και γυρνούσα το βράδυ. Όπως τώρα μου δίνει χαρά η προσμονή να επισκεφθώ μια ξένη χώρα και να φωτογραφίσω, έτσι και πριν καμιά 30αριάΔή χρόνια και βάλε, κοιτώντας πίσω ξαναβλέπω ένα παιδάκι που τρέχει πέρα δώθε στους (σαφώς πολύ πιο άδειους και ήσυχους) δρόμους της γειτονιάς και στην παιδική χαρά εδώ από κάτω, φωτογραφίζοντας με τη μιας χρήσεως φιλμάτη φωτογραφική μηχανή με τη ροδέλα που του την κάνανε δώρο. Ακόμα τις έχω αυτές τις φωτογραφίες. Και στις εκθέσεις μου πάντα υπάρχει και μια «εσάνς» Ηλιούπολης. Όποιος επισκεφτεί αυτήν την έκθεση, θα του την αποκαλύψω.
– Αν τα έργα σου μπορούσαν να μιλήσουν, τι πιστεύεις ότι θα έλεγαν στους ανθρώπους που τα βλέπουν;
Μα μιλάνε. Διαφορετικά δεν θα ήταν έργα αλλά ένα σύνολο, μια στοίβα υλικών. Το τι «λένε» στους θεατές, αυτό αναμένω να μάθω και γω, με μεγάλη ανυπομονησία και προσμονή μάλιστα.
– Στην έκθεσή σου η ψυχολόγος, Όλγα Παγανέλη, θα μιλήσει για τη θεραπευτική δύναμη της τέχνης. Ποιο είναι το πιο συγκινητικό σχόλιο που σου έχει κάνει κάποιος επισκέπτης για το πώς τον επηρέασε ένα έργο σου;
Πράγματι η Όλγα θα μου κάνει την τιμή να αναφερθεί και να αναδείξει τη θεραπευτική δύναμη της τέχνης όχι γενικόλογα και αφηρημένα αλλά βασιζόμενη στην επιστημονική της ιδιότητα, εκείνη της ψυχολόγου. Πολλά είναι τα σχόλια που έχω εισπράξει και τα οποία με γέμισαν ικανοποίηση και αυτοπεποίθηση. Θυμάμαι χαρακτηριστικά το ενδιαφέρον που έδειξε μια πρώην καθηγήτριά μου στο γυμνάσιο η οποία μάλιστα δίδασκε καλλιτεχνικά και βρέθηκε τυχαία σε μία έκθεσή μου, χωρίς να με θυμάται σαν μαθητή της μιας και είχαν περάσει ήδη αρκετά χρόνια. Εκτίμησα ιδιαιτέρως την ενθάρρυνση και τις συμβουλές της για τη συνέχιση της δουλειάς μου, μιας και μου ήταν ξεκάθαρο ότι εκκινούσαν από ειλικρινή αναγνώριση και όχι από κάποια πρόθεση υποκριτικού «παινέματος».
Η τέχνη του Γιώργου Σαράντη δεν αποτελεί μόνο μια αισθητική εμπειρία. Είναι, παράλληλα, μια πρόκληση να δούμε τον κόσμο με άλλη ματιά. Από τα θαλασσόξυλα της παραλίας μέχρι το κομμάτι οξειδωμένου μετάλλου, κάθε έργο του αφηγείται μια εντυπωσιακή ιστορία αναγέννησης. Και όπως τα υλικά που χρησιμοποιεί, έτσι και το μήνυμά του δεν αποσυντίθεται ποτέ.
Το Εκθεσιακό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης λειτουργεί καθημερινά 10:30-13:30 και 17:30-20:30, ενώ για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο του καλλιτέχνη μπορείτε να επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του: www.gsarantis.com
