Στους καιρούς που χορεύουν οι λύκοι… (για το οικόπεδο της οδού Δαιδάλου)
Τα ευτράπελα της δημοτικής αρχής στο Δημοτικό Συμβούλιο, καταφέρνουν τελικά να ρίχνουν στην σκιά, σοβαρά ζητήματα που διαδραματίζονται την ίδια ώρα στην πόλη και απ’ οτι φαίνεται τα αντανακλαστικά των δημοτικών αρχόντων είτε αδυνατούν είτε δεν θέλουν να τα εντοπίσουν και να αναδείξουν ως τέτοια.
Μετά λοιπόν το πολιτικό ναυάγιο της συζήτησης για την πειθαρχική δίωξη της προέδρου του Σωματείου από την δημοτική αρχή για το απίθανο «ατόπημα» της να αναπαραγάγει την γνωστή “φουτουριστική” φωτογραφία του δήμαρχου που διακωμωδεί την ανεπάρκεια του «να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα», μπήκε προς συζήτηση ένα άκρως ενδιαφέρον θέμα με τον άδολο τίτλο «αίτημα ιδιώτη σχετικά με το οικόπεδο επι της οδού Δαιδάλου 19»!
Κατά την συζήτηση του , γίναμε μάρτυρες ενός ακόμη επεισοδιακού τραγέλαφου, για το πως η Δημοτική Αρχή προετοιμάζεται και αντιμετωπίζει τα λογής τρωκτικά της Δημόσιας περιουσίας στην πόλη, και πόσο δε σήμερα, που βάσιμα έχουν αντιληφθεί ότι είναι «ο καιρός» τους για το μεγάλο σάλτο, αξιοποιώντας το ευνοϊκό για λωποδύτες κυβερνητικό και δημοτικό momentum!
Έτσι στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου, σε θέση ισότιμου συνομιλητή των δημοτικών συμβούλων απολαύσαμε την οικογένεια Σιδερίδη και έναν νομικό σύμβουλο σε ρόλο εκπρόσωπου της “Εταιρίας συγκοινωνιών Ηλιούπολης”, με έδρα το Γαλάτσι Αττικής(sic!) .
Οι «κύριοι» αυτοί εγκαλούν τον Δήμο να αποχωρήσει από «οικόπεδο τους»(sic) επι της οδού Δαιδάλου στην Κάτω Ηλιούπολη, γιατί όπως δήλωσαν« αδυνατούν να το εκμεταλλευτούν και να το πουλήσουν» με υπαιτιότητα του, απειλώντας τον Δήμο μεταξύ άλλων «με δικαιώματα αποζημίωσης »!
Ο δε Δήμαρχος, ταλαντευόμενος μεταξύ φοβικού και μάχιμου στρατηλάτη της δημοσίας περιουσίας, δήλωσε ότι έφερε το θέμα, χωρίς θέση και εισήγηση, στο δημοτικό συμβούλιο γιατί καθώς είπε « …αύριο μπορεί να έχουμε καμία αγωγή ενάντια στον δήμο για αποζημίωση και κάποιοι θα μας πούνε ότι αμελήσαμε» ότι «… έτσι θα κάνουμε με κάθε θέμα που άπτεται της δημόσιας περιουσίας» … «εμείς δεν εξετάζουμε τα θέματα της δημόσιας περιουσίας πίσω από κλειστές πόρτες», «όλα στο φως…» αναφώνησε πολλάκις και έδωσε τον λόγο στην Νομική Υπηρεσία…. να μας διαφωτίσει .
Ο επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας παίρνει τον λόγο και μας ενημερώνει για τις ενέργειες του Δήμου το 2016 προς Κτηματολόγιο και Κτηματική υπηρεσία που έχουν απορριφθεί, αιτιολογεί δε «την αγωνία» του Δήμαρχου για την πιθανότητα αγωγών και προτείνει ομάδα εργασίας από όλους τους νομικούς του δήμου( ενεργούς και διατελέσαντες) για να επανέρθει το θέμα στο Δ.Σ .
Το πότε και εάν ακόμη άγνωστο ….
Για να γίνει κατανοητή η υπόθεση να θυμίσουμε ορισμένα από τα γεγονότα της σχέσης Νασταίων , «Εταιρίας Συγκοινωνιών», Σιδερίδη:
Ως γνωστό στην περιοχή της Ηλιούπολης υπήρχε επί Τουρκοκρατίας το Τσιφλίκι με το όνομα «Κτήμα Καρά». Η ακριβής θέση του τσιφλικιού βρισκόταν γύρω από την παλιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Το «κτήμα Καρά» είχε έκταση «4 ζευγάρια γης» πράγμα που σημαίνει ότι δεν ξεπερνούσε τα 320-400 στρ., αφού σύμφωνα και με την απόφαση 261/1981 του Αρείου Πάγου, το «ζευγάρι» αφορούσε καλλιεργούμενη έκταση 80 στρ. ομαλής και 100 στρ. ανωμάλου εκτάσεως, και μεταβιβάσθηκε σε διάφορους «δικαιούχους» Έλληνες και ξένους.
Το 1918 ο Α. Νάστος μίσθωσε το «κτήμα Καρά» από το Μιλτ. Σκουφή που φέρεται τότε ως ιδιοκτήτης του, και σύμφωνα με το μισθωτήριο συμβόλαιο ανέρχονταν σε 12.775 στρ.! Το συμβόλαιο αυτό χαρακτηρίσθηκε ως «τουλάχιστον ύποπτο και διάτρητο» από την απόφαση 23/1997 του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κ. Γεώργιου Σανιδά που άνοιξε το δρόμο και για την τελεσίδικη απόφαση του Α. Πάγου το 2018.
Το 1924 ο Αλ. Νάστος πουλά την ψιλή κυριότητα 2.700 στρ. και συνάπτει συμφωνία με την κερδοσκοπική “Εταιρεία Συγκοινωνιών Δρανδάκης-Πάγκαλος & Σία” για την αξιοποίηση της περιοχής. Αρμόδιο υπουργείο τότε, το υπουργείο Συγκοινωνιών. Υπεύθυνοι της Εταιρείας «επιφανείς» της τότε οικονομικής και πολιτικής ζωής!
Σε μια περίοδο που εκατοντάδες χιλιάδες προσφυγές της Μικρασιατικής καταστροφής δημιουργούσαν τις προσφυγογειτονίες των γειτονικών και όμορων δήμων κατά «σύμπτωση» τότε δημιουργείται και η Ηλιούπολη που δεν θέλαν να θυμίζει τις προσφυγογειτονιές.
Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, όπου περιαστικές ιδιοκτησίες κατατέμνονταν και πωλούνταν ως αγροτεμάχια, η εταιρεία ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ συντάσσει ρυμοτομικό σχέδιο για το σύνολο της έκτασης.
Το σχέδιο, εγκρίνεται το 1925 και καλύπτει μεγάλο μέρος της σημερινής έκτασης του δήμου Ηλιούπολης. Το σχέδιο του νέου οικισμού ήταν τυπωμένο σε κάθε προσύμφωνο που υπογραφόταν μεταξύ της εταιρείας και των αγοραστών.
Τα χαρακτηριστικά αυτά προβλήθηκαν από τους Νασταίους και την Εταιρεία ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ως αναφορά και υπόσχεση, στα πρότυπα διαβίωσης της αστικής τάξης σε προάστια που αναπτύσσονταν την ίδια εποχή με ανάλογα σχεδιαστικά πρότυπα (π.χ. Ψυχικό, Φιλοθέη).
Όμως, τόσο «οι ιδιοκτήτες» Νασταίοι όσο και η Εταιρεία είχαν συνείδηση περί του ποιοι ήταν οι εν δυνάμει αγοραστές και προσέφεραν ένα πιο “αστικό” περιβάλλον, με μικρότερα και φθηνότερα οικόπεδα στις παρυφές της σχεδιασμένης περιοχής και σε έκταση φυσικά συνολικά πολύ μεγαλύτερη από τα αρχικά “τέσσερα ζευγάρια”.
Οι πρώτοι αγοραστές κατέβαλλαν στην «Εταιρεία Συγκοινωνιών» όχι μόνο το τίμημα που αντιστοιχούσε στην αγορά του οικοπέδου, αλλά και ένα πρόσθετο τέλος για την κατασκευή υποδομής και δημόσιων εξυπηρετήσεων, οι οποίες εμφανίζονταν στο σχέδιο (εμπορικά κέντρα, σχολεία, διοίκηση, αναψυχή κ.λπ.).
Αν και η Εταιρεία δεσμευόταν να πραγματοποιήσει αυτά τα έργα, δεν προέβη σε καμία σχετική ενέργεια.
Έτσι τα οικόπεδα που κατείχε με περίεργους πλειστηριασμούς αλλάζουν χέρια και η εταιρεία « Συγκοινωνιών Πάγκαλος- Δρανδράκης» το 1938 τίθεται υπό εκκαθάριση, αναλαμβάνοντας το δημόσιο και η Κοινότητα να εκτελέσουν τα έργα που όφειλε να κατασκευάσει και σαν ορός η εταιρεία παραιτήθηκε εκχωρώντας τα δικαιώματα που της είχαν απομείνει.
Και ενώ η «Εταιρεία Συγκοινωνιών» βρίσκεται υπό εκκαθάριση για πάνω από 80 χρόνια και έχουν πεθάνει εκκαθαριστές και εκαθαριζόμενοι «καταφέρνει» το 1984 να διαγραφούν οικόπεδα από την καταγραφή τους ως δημοσιά γη και παρότι σε εκκαθάριση επανακάμπτει το 2015 καταγράφοντας στο κτηματολόγιο και το οικόπεδο της οδού Δαιδάλου!
Το ατού της Εταιρίας ο Γ. Κιουσοπουλος (εκκαθαριστής και αυτός…) γόνος πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 1950 – 1962 και πρωθυπουργού της υπηρεσιακής κυβέρνησης της Ελλάδας το 1952.!!….Σύμπτωση; Όχι φυσικά!!
Αν αναρωτιέται κάποιος δε ποιος είναι ο ΣΙΔΕΡΙΔΗΣ ας προσέξουμε το παρακάτω:
10 Δεκέμβρη 2015 οι δημοτικοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης Τσατσούλη, Μαργαρώνης καταθέτουν την ακόλουθη ερώτηση στο δημοτικό συμβούλιο .
Η ερώτηση :
«Με βάση έγγραφα του Εθνικού Κτηματολογίου που ήρθαν σε γνώση μας, κύριος με το όνομα Σιδερίδης Νικόλαος παρουσιάζεται ως πληρεξούσιος εκπρόσωπος της, από το 1928, υπό εκκαθάριση «Εταιρείας Συγκοινωνιών Ηλιούπολης» δηλώνοντας την ιδιοκτησία της επί οικοπέδου στην οδό Πύργου κ Ε. Βενιζέλου
Η εν λόγω εταιρεία, γνωστή στην πόλη μας ως εταιρεία «Δρανδάκη – Πάγκαλου», είναι σε καθεστώς εκκαθάρισης ένα αιώνα κοντά, σφετερίστηκε, μαζί με τους Νασταίους καταπατητές, την δημόσιά γη στην Ηλιούπολη, σύμφωνα με την 23 /απόφαση Εφετείου Αθηνών του 1997.
Η ταυτότητα του εν λόγω κυρίου είναι γνωστή από το 1984 αφού από τότε κάνει χρήση του συγκεκριμένου οικοπέδου επί της οδού Πύργου και Ελ. Βενιζέλου ως επαγγελματική στέγη (φυτώριο). Ο κύριος Σιδερίδης δε, με εξώδικο (Οκτώβρης του 1984) του εμφανιζόμενου ως πληρεξούσιου δικηγόρου της εν λόγω εταιρίας φάντασμα (κου Κιουσόπουλου) – προς το Δήμο Ηλιούπολης, παρουσιάζονταν ως εκμισθωτής του οικόπεδου. Τώρα τριάντα χρόνια μετά παρουσιάζεται ως «νόμιμος εκπρόσωπος» !!!
Φαίνεται ότι αφού πέρασαν τα χρόνια, κάποιοι σκέφτηκαν ότι και εμείς ξεχάσαμε τι ρόλο παίζει ο καθείς. Όμως, ο εν λόγω κύριος Σιδερίδης, όπως φαίνεται, δεν αρκείται μόνο σε αυτή την πρόδηλα παράνομη ενέργεια. Με βάση άλλη καταχώρηση του εθνικού κτηματολογίου που έχουμε υπόψη μας, εμφανίζεται να έχει πια και κυριότητα σε δημόσια οικόπεδα! Ένα από αυτά το δημόσιο οικόπεδο επί των οδών Νεάρχου και Δαιδάλου (Κ. Ηλιούπολη) !!!.
Πρώτο: Ρωτάμε την δημοτική αρχή μιας και γνωρίζει τα συγκεκριμένα γεγονότα σε ποιες ενέργειες έχει προβεί ώστε να ανακόψει τις πασίδηλα παράνομες ενέργειες του εν λόγω κυρίου και να προασπίσει την δημόσια περιουσία από μια νέα φουρνιά σφετεριστών, που είναι φανερό ότι διαχρονικά ευδοκιμεί πάνω σε μια εταιρεία φάντασμα και που από το 1928 παραμένει υπό εκκαθάριση.
Δεύτερο: Ζητάμε την περεταίρω παρέμβαση του δημοτικού συμβουλίου στο ζήτημα ώστε να επαναφέρει το αίτημα προς το αρμόδιο υπουργείο και την κυβέρνηση, ώστε να επανεγγράψει ως μέρος της δημόσιας περιουσίας τα οικόπεδα που το 1984 διαγράφηκαν παρανόμως με παρέμβαση Κιουσόπουλου υπέρ μιας εταιρείας – φάντασμα, που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται για παράνομες δράσεις με στόχο τον σφετερισμό της δημόσιας γης !
Για την Λαϊκή Συσπείρωση:
Α.Τσατσούλη, – Π. Μαργαρώνης
Με βάση την παρέμβαση της Λαϊκής Συσπείρωσης, η Νομική υπηρεσία με επικεφαλής της τότε, την Κα Κατσικερου, με δήμαρχο τον Β. Βαλασοπουλο προβαίνει σε σειρά από ενέργειες που το δημόσιο και το Κτηματολόγιο απ’οτι μαθαίνουμε εκ των υστερών τις απορρίπτουν.
Μπορούσε τότε να κάνει κάτι άλλο η Νομική Υπηρεσία; Σαφώς και ΟΧΙ.
Γιατί πρώτον η δικαστική εξέλιξη για την δημόσια περιουσία είναι ακόμη σε εξέλιξη και δεύτερον γιατί οι πολιτικές ενέργειες πίεσης προς τα κρατικά όργανα και τότε κυβέρνηση να ασκήσουν τον ρόλο τους για την περιφρούρηση της δημόσιας γης ήταν και είναι ευθύνη της δημοτικής αρχής
Έδρασε σε μια τέτοια κατεύθυνση η τότε δημοτική αρχή; Καταφανώς Όχι!. Στην δημοτική αρχή της περιόδου που αναφερόμαστε μέλη της και μάλιστα από θέση ευθύνης είναι και οι μετέπειτα δήμαρχοι Χατζηδάκης και Ψυρρόπουλος.
Το ημερολόγιο δείχνει 2025 και τον Απρίλη του 2018 ο Άρειος Πάγος κρίνει τελεσίδικα τον χαρακτήρα της δημόσιας γης και τον σφετερισμό της από τους καταπατητές.
Μπορούσε λοιπόν και θα έπρεπε αυτή η καίρια απόφαση να είναι η αφετηρία για την τότε, την μετέπειτα και την τωρινή δημοτική αρχή ώστε να ασκηθούν όλες οι αναγκαίες πολιτικές και νομικές ενέργειες ενάντια και στο φαύλο κύκλωμα της «Εταιρείας Συγκοινωνιών» που επιχειρεί σήμερα με θράσος να εκφοβίσει με προσφυγές και δικαιώματα…
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα για την δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο στο σύνολο του, γιατί ως γνωστόν για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ επενδυτές ή λωποδύτες έχουν και θα έχουν πάντα τις πλάτες αυτού του κράτους. Η επικαιρότητα του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ απλά το υπενθυμίζει…
Υ.Γ . Το έγγραφο που επικαλείται στην ερώτηση η Λαϊκή Συσπείρωση καθώς και πολλά άλλα, για όποιον θέλει να διαβάσει και κύρια να δράσει, στους ΦΑΚΕΛΟΥΣ της δημόσιας περιουσίας στο Δήμο…αναμένουμε !!!
Τασία Τσατσούλη
