«Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια» Τα καμώματα του Αντιδημάρχου Γιάννη Πούλου

Ο λαός με τη θυμοσοφία του! Ο Πούλος με την αχαλασία του! Ενώ ολόκληρο το Δημοτικό  Συμβούλιο έγινε αληθινό «ροντέο», μη ρωτάτε ποιος έφταιγε, αχάλαγος αυτός θυμήθηκε και τον δήμαρχο Πάτρας Κώστα Πελετίδη και ομολόγησε-θαύμα, θαύμα!- ότι ακολουθεί και αυτός τη δράση του και τον κανόνα του 1/10.   «Εζήλωσεν δόξα Πελετίδη». Πρόβλημά του. Ο λαός όμως είπε πως «δεν βάφονται τα αυγά με πορδές». Χρειάζεται βαφή.

Βέβαια το πρόβλημα είναι «τα είπαμε, τα ξαναείπαμε και πέρασε η ώρα». Κι αν μας καλέσουν να τα ξαναπούμε, θα αποφασίσουμε εμείς πότε και πώς. Χρυσούς κανών.  Εντεταλμένη για την εφαρμογή η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Δήμητρα Κορμά.

«Τι είχες Μήτρο μ’ , τι είχα πάντα». Έδοξε τω Στάθη και των περί αυτού, ανακοινώθηκαν και θα τακτοποιηθούν στο μέλλον…  Να γκυλίσουμε τον καιρό, να περάσει η μπόρα και να μην μας αγγίξει η κατεβασιά. Όνειρα. Όνειρα γιατί είναι βασανιστικό και κοντεύει  να γίνει καταιγίδα το ερώτημα: «Αχ, πού ‘σαι νιότη πού ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος».

Γιάννη, αναγκαστικά θα οδηγήσει την πρακτική σου το ηπειρώτικο τραγούδι: «Ήρθε καιρός να φύγουμε ροδιά μου, ροδιά μου». Είτε εθελουσίως είτε χωρίς τη θέλησή σου. Το πολύ πολύ να το μεταφράσεις στα Αρβανίτικα. Το ίδιο κάνει…

Κίτσος ο πάντα αχάλαγος