Ο κυβερνήτης (Διήγημα)

Το ρολόι χτύπησε στην ώρα του. Ο κυβερνήτης το κλείνει, ανακάθεται πρώτα στο κρεβάτι, λίγα δευτερόλεπτα είναι απαραίτητα, φοράει τις παντόφλες του, σηκώνεται και κατευθύνεται προς το μπάνιο της κρεβατοκάμαρας. Τηρεί απαρεγκλίτως το καθημερινό του πρόγραμμα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων· ενίοτε υπάρχουν και έκτακτα γεγονότα που μας αναγκάζουν να παρεκκλίνουμε από τις συνήθειες μας ή να τροποποιήσουμε τα σχέδιά μας, καταστάσεις ιδιαίτερα ενοχλητικές για τον ίδιο, τις οποίες φροντίζει να αποφεύγει. Γι’ αυτό και η πώληση της Λουνιτείας στον επιχειρηματικό κολοσσό Progreso Realista είναι από τις πιο επιτυχημένες αποφάσεις που έχει πάρει.

Ταμπονάρει το πρόσωπό του με την πετσέτα, έπειτα την τοποθετεί στον δεξιό κρίκο, από όπου την είχε πάρει, και χαμογελάει στο είδωλό του. Το μουστάκι χρειάζεται λίγο τριμάρισμα, αλλά αν μειδιάσει μόνο δεν θα γίνει αντιληπτό· στο μεταξύ, θα ζητήσει από την γραμματέα του να του κλείσει αυθημερόν ραντεβού με τον κομμωτή του, δωρεάν φυσικά. Ο κυβερνήτης έχει ελευθέρας, ή αλλιώς όλα είναι προπληρωμένα από την PR. Είναι και αυτό μέσα στο συμφωνητικό, όπως και οι ετήσιες απολαβές για τις υπηρεσίες του, οι μετοχές του συνεχώς αναπτυσσόμενου ομίλου, το πολυτελές σπίτι στο οποίο κατοικεί, η διώροφη βίλα στο Σάντο Νταμιάν και, βεβαία, τα τριάντα χρόνια παραμονής στον θώκο του Κυβερνήτη με δυνατότητα ανανέωσης· αυτό του το συλλάβισαν την ώρα της ανάγνωσης, εφόσον όλα έβαιναν καλώς μέχρι τότε.

Φοράει τα ρούχα της γυμναστικής και κατεβαίνει στο γυμναστήριο για το χαλαρό πρόγραμμα· δεν θέλει να φαίνεται κουρασμένος, μετά θα κάνει ντους, θα διαλέξει ένα από τα καλοκαιρινά κουστούμια· είκοσι μία Ιουνίου, θερινό ηλιοστάσιο, θα φορούσε το γαλάζιο με τη λεπτή άσπρη ρίγα, να σηματοδοτήσει και επισήμως την αρχή του καλοκαιριού. Η PR διοργάνωνε ευχάριστες και διασκεδαστικές εκδηλώσεις, προσφέροντας λαχταριστά εδέσματα και δώρα με κάθε ευκαιρία. Σήμερα έχουν έναν λόγο παραπάνω να ψυχαγωγήσουν τον λαό της Λουνιτείας. Θα γίνουν τα εγκαίνια του μητροπολιτικού πάρκου στον λόφο Πιέδρα Πρεθιόσα.

Πατάει ξανά και ξανά τα κουμπιά του ηλεκτρικού διάδρομου, αλλά εκείνος αρνείται να συνεργαστεί· μόνο η οθόνη εμφανίζει κάτι μισοσβησμένα πράσινα γράμματα που δεν βγάζουν κανένα νόημα. Τα πιέζει εμμονικά βλαστημώντας θεούς και δαίμονες χωρίς αποτέλεσμα. «Έχεις φύγει ήδη!» του φωνάζει, το φτύνει και φεύγει κοπανώντας με δύναμη την πόρτα. Θα ζητήσει να φέρουν σήμερα ένα καινούριο, σκέφτεται και παίρνει βαθιές ανάσες για να ηρεμήσει. Αύριο θα κάνει κανονικά τη γυμναστική του, όπως πρέπει. Ευτυχώς με την PR όλα λύνονται άμεσα· έχει ένα τέλειο σύστημα, μαγικό, που εξαφανίζει όλα τα προβλήματα, τους κακοπροαίρετους που δεν συνεργάζονται, τις ατυχείς στιγμές, τα σφάλματα, τις ενοχλητικές μνήμες και μετά όλα είναι ήσυχα, οικογενειακά, τακτοποιημένα, διασφαλισμένα.

Οι μύες του άρχισαν να χαλαρώνουν περισσότερο από την εικόνα που βλέπει με τα μάτια κλειστά, καθώς το χλιαρό νερό πέφτει πάνω στο σώμα του. Τη μεγάλη, μαρμάρινη πλάκα στην κύρια είσοδο με τα χρυσά γράμματα «ΧΟΥΛΙΟ ΣΕΓΟΥΝΔΟ – Πρώτος Κυβερνήτης της Λουνιτείας», τα βεγγαλικά που εκρήγνυνται στον ανέφελο ουρανό, την επική μουσική από την μπάντα και τα μουσικά σύνολα της πολιτείας, τα χειροκροτήματα, τους προβολείς, τα φλας, τα χειροκροτήματα, τις ζητωκραυγές, τους πανηγυρισμούς, τα χειροκροτήματα, τα φιλιά, τις αγκαλιές, τις χειραψίες, τα χειροκροτήματα, όλο το Πιέδρα Πρεθιόσα δονείται από τον ενθουσιασμό, τη χαρά, την ευδαιμονία, τον θαυμασμό, δεν σταματά να δονείται, δονείται… ανοίγει τα μάτια έντρομος, είναι στο μπάνιο του ακόμα και αισθάνεται δονήσεις, κανονικές δονήσεις, κουνιέται.

Αλλόφρων βουτάει το πάλλευκο μπουρνούζι με τα κεντημένα αρχικά ΧΣ, το φοράει σχεδόν τρέχοντας προς την μπαλκονόπορτα και πατάει τον διακόπτη για να ανοίξει το ρολό· στο μεταξύ δένει σφιχτά τη ζώνη του, τραβώντας τις άκρες με δύναμη. Στο βάθος ένα σύννεφο σκόνης ανεβαίνει προς τα πάνω και μετά απλώνεται, τα μάτια του γίνονται δύο σχισμές, οι δονήσεις συνεχίζονται. Θέλει να στρίψει προς το κομοδίνο, να πάρει το κινητό στα χέρια του· για μια φευγαλέα στιγμή αναρωτιέται γιατί δεν έχει χτυπήσει, αλλά ταυτόχρονα θυμάται ότι του έχει δοθεί άδεια να το βάζει σε λειτουργία πτήσης όταν κοιμάται. Τα πόδια του αυτοβούλως τον οδηγούν στο μπαλκόνι. Νιώθει μικρά χτυπήματα στα πέλματά του, μια νέα μπάλα σκόνης τινάζεται στον ορίζοντα. Πετρώνει· είναι το Πιέδρα Πρεθιόσα που διαλύεται. Δάκρυα γεμίζουν τα μάτια του, θολώνουν, ανοίγει το στόμα αλλά η σκόνη τον πνίγει. Οι τριγμοί γύρω πληθαίνουν, πράσινες ανταύγειες τρεμοπαίζουν μπροστά του, πυκνώνουν, πετραδάκια χτυπούν πάνω στο γυάλινο στηθαίο, στο πρόσωπό του, κολλούν στα βρεγμένα του μαλλιά, στο μπουρνούζι.

Έχει μεγαλώσει αρκετά ώστε να είναι ορατός από παντού. Ένας γιγαντιαίος πλάτανος απλώνει τα κλαριά του πάνω από το Πιέδρα Πρεθιόσα και τα φύλλα του, ίδια ανοιχτές παλάμες, σείονται από το απαλό αεράκι. Οι ρίζες, ο κορμός έχουν σπαραλιάσει τα πάντα. Τριγύρω του εκατοντάδες μικρότερα δέντρα, θάμνοι, πόες μεγαλώνουν και καλύπτουν τα χαλάσματα. Οι δονήσεις και οι τριγμοί συνεχίζονται, χιλιάδες δέντρα στις πλατείες, τα πάρκα, τα πεζοδρόμια, τις νησίδες, τους κήπους σπάνε το μπετό που τα στραγγάλιζε και αναπτύσσονται ταχύτατα, ανυπομονώντας να ενωθούν με το βουνό.

«Γεια, θέλεις να μπεις στην παρέα μας;» ακούει μια παιδική φωνή και γυρίζει το κεφάλι του προς τα εκεί. Δύο πιτσιρίκια με μουτζουρωμένα από τη σκόνη πρόσωπα είναι σκαρφαλωμένα πάνω στη νεραντζιά του πεζοδρομίου που έχει φτάσει στον τέταρτο όροφο, «Μην κλαις, έλα είναι τέλεια!» του φωνάζει το άλλο. «Δεν θα μας μαλώσει κανείιιιιιιις!»

Κλάρος Σέρνας

Μετ. Luna: Σελήνη

Μετ. Progreso Realista (PR): Ρεαλιστική Πρόοδος

Μετ. Santo Damián: Άγιος Δαμιανός

Μετ. Piedra Preciosa: Πετράδι, Πολύτιμος λίθος,

Μετ. Julio Segoundo: Ιούλιος Δεύτερος