Κίνδυνος να χαθούν τα τρία μοναδικά τοπόσημα της Ηλιούπολης

Τα τρία βασικά τοπόσημα της Ηλιούπολης αντί να κοσμούν την πόλη να αναδεικνύουν το παρελθόν της και να δείχνουν την συνέχειά της, απειλούνται με κατάρρευση και με εξαφάνιση! Το θέμα φέρνει στην επιφάνεια με ανάρτησή της η Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Ηλιούπολης κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, από ότι φαίνεται σε αυτιά αδιάφορα και βουλωμένα. Ενώνοντας την φωνή μας με την ΟΠΙ και με κάθε Ηλιουπολίτη που αγαπά και ενδιαφέρεται για την πόλη και τις μοναδικότητές της, παραθέτουμε τρία ζεύγη φωτογραφιών που αποτυπώνουν το χτές και το σήμερα αυτών των τριών εμβληματικών κτιρίων.

Το πρώτο τοπόσημο και το πιο γνωστό είναι ο Προφήτης Ηλίας. Ήδη η παράνομη τσιμεντένια κάλυψη έχει εξαφανίσει το αρχικό εκκλησάκι κατασκευής του 1930 με έρανο δημοτών της Ηλιούπολης. Η αυθαίρετη κατασκευή έγινε, όπως αποδεικνύεται, με την συνδρομή της Δημοτικής Αρχής Ηλιούπολης, περιελθόντων ετών. Το εκκλησάκι των παιδικών μας χρόνων έχει σκεπαστεί με τσιμέντο και τούβλα προκειμένου να γίνει κανονικός ναός ώστε να εισρέουν στα ταμεία ευρώ απο τα κέτερινγκ των γάμων και βαφτίσεων που θα μπορούν πλέον (αν δεν εφαρμοστούν οι δικαστικές αποφάσεις) να γίνονται σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Το δεύτερο τοπόσημο είναι το οίκημα στο κτήμα Μαμάη, στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, εκεί όπου ξεκίνησε η Ηλιούπολη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Το οίκημα εκεί είναι σε διαδικασία κατεδάφισης για ανέγερση πολυκατοικίας! Βρίσκεται δίπλα απο την παλαιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου και θα μπορούσε να λειτουργήσει ως Μουσείο ιστορίας της Ηλιούπολης…

Το τρίτο τοπόσημο, είναι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου δίπλα στον σύγχρονο ναό του Αγίου Κωνσταντίνου. Μεταβυζαντινός ναός με τοιχογραφίες, που χρονολογείται απο τον 14-15 αιώνα. Δεν έχει γίνει ποτέ ανακαίνιση με ότι αυτό συνεπάγεται για το οικοδόμημα… Επιμένει να στέκει εκεί για αιώνες και να σηματοδοτεί την αρχή της Ηλιούπολης, αφού είναι το εκκλησάκι που έφτιαξαν οι πρώτοι κάτοικοι της Ηλιούπολης. Εγκαταλελειμμένο και αυτό στην φθορά του χρόνου… 

Τα τρία αυτά τοπόσημα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν αφού πρώτα συντηρηθούν και αποκατασταθούν οι φθορές που έχει προκαλέσει ο χρόνος. Θα αποτελούσαν ιστορικά μνημεία της πόλης σπάνια για προάστειο της Αθήνας.

Σε οποιαδήποτε άλλη πόλη που θα διέθετε αυτά τα τοπόσημα θα είχαν γίνει οι αναγκαίες κινήσεις απο την πλευρά της Δημοτικής Αρχής (όλων των προηγούμενων και της σημερινής). Αντί αυτών βλέπουμε απροθυμία, αδιαφορία, αν όχι και συνέργεια στην καταστροφή.