Η οριακή συνεδρίαση μιας ονοματοδοσίας…
Ήταν μια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που είχε παρασκήνιο, προσκήνιο αρκετές γραφικότητες μέχρι και ψαλμωδίες, αυτή της 30ης Απριλίου με θέμα την ονοματοδοσία του Δημαρχιακού Μεγάρου σε “Θεόδωρος Γεωργάκης“. Η συνεδρίαση είχε από πριν ναρκοθετηθεί μιας και η ιδέα της ονοματοδοσίας του Δημαρχείου κατά κοινή ομολογία είναι μια ιδέα “που μπάζει”, πόσω μάλλον όταν το όνομα που επελέγη από την Δημοτική Αρχή να δοθεί (Θ.Γεωργάκης) ήταν αυτό που πριν ένα χρόνο είχε καταργηθεί από το κολυμβητήριο. Το ερώτημα “τι άλλαξε μέσα σε έναν χρόνο” πλανιόταν μέσα στην αίθουσα, όπως και πάνω από την πόλη μέρες πριν, αλλά ακόμη και σήμερα.
Η συνεδρίαση ξεκίνησε με την ευλογία του πατέρα Διονυσίου Χαμαράκη ο οποίος παραβρέθηκε στην συνεδρίαση και μίλησε για τον τιμώμενο Θ.Γεωργάκη αφού όμως πρώτα σηκώθηκε όρθιος και έψαλε το Χριστός Ανέστη(!) με αρκετούς από τους Δημοτικούς Συμβούλους να σιγομουρμουρίζουν. Ήταν μια πρωτότυπη στιγμή στα όρια της γραφικότητας που αιφνιδίασε τους πάντες φανατικούς χριστιανούς και μη, η εικόνα δε του Δημοτικού Συμβουλίου να ψάλει προκαλεί εντύπωση. Όχι οτι δεν “κατεβαίνουν καντήλια” στον συγκεκριμένο χώρο αλλά το ορίτζιναλ πάντα ξαφνιάζει!
Πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση δυο ήταν τα γεγονότα που ανέμεναν όλοι.
Το πρώτο ήταν η παρουσία η μη στην αίθουσα του Αντιδημάρχου Χ.Καλαρρύτη. Με δεδομένο οτι ο ίδιος είναι “φιλικά προσκείμενος” στον Βασίλη Βαλασόπουλο και με δεδομένες τις όχι καλές σχέσεις Βαλασόπουλου-Γεωργάκη η παρουσία του Καλαρρύτη και η τελική ψήφος του προκαλούσε το ενδιαφέρον. Τελικά τζίφος το αποτέλεσμα μιας και ο Καλαρρύτης ευθυγραμμίστηκε με την επίσημη Δημαρχιακή γραμμή και υπερψήφισε την ονοματοδοσία. Το ίδιο έπραξε και η δεύτερη Βαλασοπουλικιά(!) της παράταξης η Ε.Καπίρη, ενισχύοντας τις φήμες για ανταλλάγματα μεταξύ των δυο πλευρών που όμως δεν επιβεβαιώνονται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Το δεύτερο γεγονός ήταν η τοποθέτηση του Θοδωρή Παπαδάτου. Οι φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Γεωργάκη τον έφερναν σε δύσκολη θέση. Η μαεστρία του όμως και η καλή γνώση των ελληνικών τον βοήθησαν να ξεπεράσει τον σκόπελο. Διαχώρισε το τιμώμενο πρόσωπο του Θ.Γεωργάκη από την διαδικασία και απείχε από αυτήν, αφού πρώτα έπλεξε το εγκώμιο του πρώην Δημάρχου.
Η συμπολιτευση
Στα υπόλοιπα τώρα, η πρόταση για την ονοματοδοσία του Δημαρχείου πέρασε με 24 υπέρ και 10 απέναντι (αποχές). Στα 24 υπέρ θα βάλουμε τους 17 από τους 20 Συμβούλους της πλειοψηφίας, διότι απουσίαζαν τρείς. (Μ.Κοντονίκα, Κ.Ιταλός, Γ.Γκούβα). Τρείς απουσίες που σχολιάστηκαν, προκαλώντας για άλλη μια φορά εικόνα “χαλαρής και μη ελεγχόμενης παράταξης”, μιας και λόγω της σημασίας του θέματος ακόμη και οι μη δικαιολογημένες απουσίες είναι “θέση”. Όλοι οι υπόλοιποι της πλειοψηφούσας παράταξης ψήφισαν υπέρ, με διακριτό το ΝΑΙ της Μαρίας Αρδαβάνη αν και στην ομιλία κράτησε χαλαρές αποστάσεις αναφέροντας οτι “η ονοματοδοσία έχει προβληματίσει…”.
Η Αντιπολίτευση
Υπέρ επίσης ψήφισαν και οι 4 Σύμβουλοι της παράταξης του Γ.Χατζηδάκη (εκτός του Σ.Γεωργάκη ο οποίος είχε αυτοεξαιρεθεί λόγω συγγένειας με τον τιμώμενο αδερφό του). Υπέρ ψήφισαν και οι 3 Σύμβουλοι της παράταξης του Δ.Ευαγγέλου. Και εκεί τελειώνουμε με τις θετικές ψήφους, φτάνοντας τον αριθμό 24 σε σύνολο 35.
Απέναντι στην απόφαση ονοματοδοσίας στάθηκαν (απέχοντας), οι δύο Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης, οι δύο Σύμβουλοι της παράταξης του Τ.Ευσταθίου, ο Θ.Παπαδάτος, ο Γ.Αραμπατζής και η ανεξάρτητη Τ.Νικολοπούλου. Σύνολο διαφωνούντων 7. Μαζί με τους τρείς απόντες έχουμε ένα σύνολο 10 Συμβούλων, που δεν ψήφισαν την ονοματοδοσία του Δημαρχείου. (Ο Σ.Γεωργάκης δεν αθροίζεται σε αυτούς διότι αν μετείχε προφανώς θα ψήφιζε ΝΑΙ).
Συμπερασματικά:
Η πρόταση πέρασε ΟΧΙ όπως θα άρμοζε στο πρόσωπο του πρώην Δημάρχου. Η διαδικασία δίχασε και αυτό φάνηκε αφενός στο αποτέλεσμα 24-10 (ιδανικό και ιδιαιτέρως τιμητικό θα ήταν ομόφωνο αποτέλεσμα) και αφετέρου στην τοποθέτηση του Τ.Ευσταθίου ο οποίος έκανε λόγω για δοσοληψίες, φράση που έδωσε τέμπο και καθόρισε την συνεδρίαση.
Οι απαντήσεις του Δημάρχου και άλλων Συμβούλων της πλειοψηφίας, προς τον Τάσο Ευσταθίου ΔΕΝ ΕΠΕΙΣΑΝ.
Τα σενάρια για την στάση του Β.Βαλασόπουλου είναι όλα ενεργά και στο τραπέζι. Τα ΝΑΙ από Καλαρρύτη και Καπίρη με τον καιρό θα δείξουν αν θα εξαργυρωθούν και με ποιον τρόπο.
Οι ψαλμωδίες δεν έπιασαν.
Το θέμα δίχασε και το Συμβούλιο και την Ηλιούπολη. Για άλλη μια φορά μια πολιτική κίνηση του Σ.Ψυρρόπουλου χαρακτηρίζεται από προχειρότητα, ατσαλοσύνη, ερωτηματικά.
Το θέμα ξέφυγε, όπως γίνεται συνήθως στα Δημοτικά Συμβούλια και πρώτος που το εξέτρεψε ήταν ο ίδιος ο Δήμαρχος όταν άρχισε να λέει για άλλη μια φορά πόσο τα site τον πολεμάνε και οτι είναι “η πιο καθαρή Διοίκηση της Ηλιούπολης”, δηλαδή θέματα άσχετα με την ονοματοδοσία και τον σεβασμό που πρέπει να δοθεί στον τιμώμενο.
Για τέλος κρατήσαμε ως πιο σημαντική την φράση του Θ.Παπαδάτου προς τον Θ.Γεωργάκη και κλείνουμε με αυτήν: “Η ανάδειξη του τιμώμενου προϋποθέτει την ύπαρξη ειδικού βάρους του τιμώντα”…
αΣΤΑΘμητος Παράγων
