Γιατί δεν έχει χαρτί υγείας ο Δήμος. Φταίει ο Νόμος ή η έλλειψη σχεδίου;
Ποιος φταίει τελικά για την καθυστέρηση στην προμήθεια ειδών ατομικής υγιεινής; Γιατί οι τουαλέτες των κτιρίων του Δήμου δεν έχουν χαρτί υγείας; Γιατί οι υπάλληλοι κυκλοφορούν στους διαδρόμους με ένα ρολό στο χέρι; Πως και γιατί δημιουργήθηκε αυτή η ντροπιαστική εικόνα για την Ηλιούπολη; Ας τα πάρουμε με την σειρά:
Η βολική καραμέλα του “νέου νόμου”
Μετά τις έντονες αντιπαραθέσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την έλλειψη ειδών ατομικής υγιεινής στον Δήμο μας και την κυκλοφορία μιας σατιρικής φωτογραφίας που προκάλεσε αντιδράσεις, ήρθε και η συνέχεια: μια νέα δημόσια ανάρτηση που, σχεδόν ανακουφιστικά, μας αποκαλύπτει τον υπαίτιο. Όχι, δεν πρόκειται για κάποιον από τη διοίκηση. Ούτε για κακό σχεδιασμό ή καθυστερήσεις. Φταίει ο Νόμος. Συγκεκριμένα, ο Ν. 5056/2023 ο οποίος κατάργησε τα ΝΠΔΔ των Δήμων. Αυτός φταίει για τις καθυστερήσεις στις προμήθειες. Αυτός φταίει για το ντροπιαστικό θέαμα υπαλλήλων που κυκλοφορούν στους διαδρόμους με ρολά χαρτί στα χέρια. Πάντα βολικό να κατασκευάζεις έναν “έξωθεν” ένοχο όταν δεν θέλεις να μιλήσεις για τις πραγματικές ευθύνες. Πάντα βολικό να τα ρίχνεις στο εκάστοτε Υπουργείο για να ξεπλύνεις την εκάστοτε Δημοτική Αρχή.
Μα ο νόμος δεν άλλαξε…
Η αλήθεια όμως είναι επίμονη. Ο βασικός νόμος που ρυθμίζει τις δημόσιες συμβάσεις, ο Ν. 4412/2016 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, είναι αυτός που εφαρμόζεται στους ΟΤΑ και πριν και μετά την κατάργηση των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Η διαδικασία ήταν ίδια και πριν από την κατάργηση των ΝΠΔΔ και παραμένει ίδια και σήμερα. Άρα, τι άλλαξε; ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, πέρα από τον τρόπο που επιλέγεται να παρουσιαστεί επικοινωνιακά, με αναρτήσεις αμφιλεγόμενης στόχευσης…
Από την ευθύνη… στην αφήγηση
Αντί να καταγραφούν οι ανάγκες έγκαιρα, να σχεδιαστούν διαγωνισμοί, να υπάρχει πρόβλεψη και προγραμματισμός, επιλέγεται η εύκολη διαδρομή: η δημιουργία εντυπώσεων. Η “σκληρή” γραμμή, «είμαστε εγκλωβισμένοι σε κυβερνητικές αποφάσεις» λειτουργεί ως φύλλο συκής για την αδράνεια και την ανικανότητα.
Έτσι, αποφεύγεται η πιο δύσκολη (και πιο ουσιαστική) ερώτηση: Τι έκανε η κάθε διοίκηση για να οργανώσει τη μετάβαση από τα ΝΠΔΔ στη νέα κατάσταση; Προγραμμάτισε; Ενημέρωσε; Δούλεψε με σχέδιο; Ή μήπως άφησε τον χρόνο να κυλήσει και τώρα ψάχνει πανικόβλητη για εχθρούς;
Το πρόβλημα δεν είναι ο νόμος
Όχι, το πρόβλημα δεν είναι ο νόμος. Αν ήταν ο Νόμος όλοι οι Δήμοι θα είχαν ξεμείνει από χαρτί υγείας. Το πρόβλημα είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις η διοίκηση λειτουργεί αντιδραστικά. Περιμένει τα προβλήματα να εμφανιστούν και αντί να βρει λύση, ανακαλύπτει μια πρόχειρη εξήγηση για να πείσει τους φανατικούς οπαδούς της. Ψάχνει τότε να βρει φανταστικούς εχθρούς που την πολεμούν και την υποσκάπτουν, τους στοχοποιεί και στην συνέχεια με κοινό συντονισμό των τρολ αρχίζει επιθέσεις κάτω από αναρτήσεις. Έχουν προηγηθεί τηλέφωνα σε ημετέρους για στήριξη “αφού πάλι μας πολεμούν…”
Γιατί είναι εύκολο να λες «φταίνε οι νόμοι» και οι “άλλοι” όταν απλώς δεν έκανες όσα έπρεπε στον χρόνο που έπρεπε.
Συμπέρασμα:
Δεν εφαρμόστηκε τώρα η ενιαία προμήθεια για όλες τις υπηρεσίες του Δήμου Ίσχυε πάντα. Παρακάτω θα δείτε κάποιες φωτογραφίες από παλιότερους διαγωνισμούς όπου φαίνεται οτι η προμήθεια γίνονταν για όλες τις υπηρεσίες του Δήμου.
Η δημόσια διοίκηση δεν είναι χώρος για εντυπώσεις. Είναι χώρος για σχέδιο, ευθύνη και συνέπεια. Οι πολίτες και οι εργαζόμενοι έχουν κουραστεί από τις δικαιολογίες. Ξέρουν ότι όποιος θέλει να διοικήσει, δεν ψάχνει εχθρούς. Ψάχνει λύσεις.
Συνεργάτης Ω.
