Φωτογραφιζόμεθα…

Κάποτε οι Κινέζοι έλεγαν πως μία φωτογραφία ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Τα πράγματα όμως άλλαξαν. Αντιστράφηκαν… Μια λέξη ισοδυναμεί με χίλες φωτογραφίες. Γι’ αυτό φωτογραφιζόμεθα, άλλοι για να καλύψουν τα υπαρξιακά τους κενά και τα αδιέξοδά τους κι άλλοι την ανυπαρξία του έργου τους. Κι από πίσω οι κολαούζοι να αναρτήσουν τη φωτογραφία μας, να φανούμε και να μας δουν.

Και δόστου ανάρτηση στα μέσα δικτύωσης για να πέσουν τα λάικ (όχι εγώ επιμένω ελληνικά) από τους περί ου. Μόλις τέλειωσε το έργο της «απαξίωσης του Καραβέλου» φτυαρίζοντας αξίες, αγώνες, ιστορία.

Αλήθεια, αυτή ήταν αξιοφωτογραφημένη στιγμή του πανηγυριού που διοργάνωσαν οι Ηπειρώτες στην πόλη μας;

Παράδοση, ήθη, πολιτιστική δημιουργία, νεολαία, ρυθμός, ποιότητα ήχου και μουσικής, όλα αυτά πάνε κατ’ ανέμ’;

Μού θυμίζει το veni vidi viki , τη φράση του Ιούλιου Καίσαρα. Με μια προσθήκη. «Ήλθα, είδα, χόρεψα, ενίκησα».

Πότε θα γίνει αντιληπτό ότι με την ανυπαρξία δεν προάγεται ο πολιτισμός; Κι ούτε πολιτισμός είναι οι Καπίρειες αναρτήσεις. Θέλει δουλειά. Πολύ δουλειά. Και σεβασμό στο έργο των συλλόγων.

Κίτσος ο Φωτογράφος