Φεστιβάλ Ηλιούπολης χωρίς… Ηλιούπολη
Όπως κάθε Σεπτέμβριο έτσι και φέτος έχει ξεκινήσει το ονομαζόμενο “Φεστιβάλ Ηλιούπολης“. Τι ακριβώς είναι το φεστιβάλ Ηλιούπολης; Δέκα με δεκαπέντε παραστάσεις (πολλές απο αυτές αξιόλογες), κανα δύο είναι με δωρεάν είσοδο προσφορά της Περιφέρειας, σχεδόν όλες στο Δημοτικό Θέατρο “Δημήτρης Κιντής”, και κάποιες στην κεντρική πλατεία. Συνηθίζεται το φεστιβάλ αυτό να διεξάγεται Σεπτέμβριο μιας και τον Ιούλιο ο χώρος δίνεται σε ιδιώτη ο οποίος φέρνει τα “πρώτα ονόματα των παραστάσεων”…
Όλα είναι τέχνη, πολλά από αυτά αξιόλογη τέχνη και έχουμε την ευκαιρία να τα παρακολουθήσουμε στην γειτονιά μας. Και προφανώς πίσω από το φεστιβάλ υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν και καταθέτουν ιδέες και κόπο. Στόχος αυτού του κειμένου δεν είναι να μειώσει αυτές τις προσπάθειες. Στόχος αυτού του κειμένου είναι να θέσει στον δημόσιο διάλογο ένα θέμα για τον τοπικό πολιτισμό.
Πόσο δύσκολο είναι να διεξάγεται κάθε χρόνο ένα Φεστιβάλ Ηλιούπολης με συμμετοχή μόνο της Ηλιούπολης; Μόνο δηλαδή των συλλόγων της Ηλιούπολης. Υπάρχουν δεκάδες φορείς οργανωμένοι (γνωστοί σύλλογοι) και ανοργάνωτοι (ερασιτεχνικά σχήματα κυρίως εφήβων) οι οποίοι θα μπορούσαν να παρουσιάζουν την δουλειά τους στο Φεστιβάλ Ηλιούπολης. Οι Ηπειρώτες, οι Κρητικοί, η Πρόοδος της Αγίας Μαρίνας, ο Άγγελος Σικελιανός, η Πλατεία Τέχνης, γκρουπάκια σχολείων κάθε είδους, ερασιτεχνικοί και ημιεπαγγελματικοί θεατρικοί θίασοι, ακόμη και μεμονωμένοι καλλιτέχνες του δρόμου… (η αναφορά συλλόγων ενδεικτική).
Γιατί να μην υπάρχει ένας χώρος, μια ημερομηνία, ένας στόχος για όλους αυτούς; Γιατί κάθε καλλιτεχνική ανησυχία συμπολιτών μας να μην βρίσκει την ζεστή αγκαλιά του Δήμου; Γιατί να μην έχουν την ευκαιρία γονείς και συγγενείς να παρακολουθήσουν τους φίλους, τους γείτονες, τα παιδιά, τους γονείς τους να παρουσιάζουν την καλλιτεχνική πλευρά του εαυτού τους. Όχι στα συνήθη φολκλορικά δρώμενα που κάνουν έτσι κι αλλιώς, αλλά σε νέa concept που θα απαντούν στις σύγχρονες αναζητήσεις. Φεστιβάλ ΚΑΙ συμμετοχής των τοπικών φορέων αλλά ΚΑΙ νέων περιεχομένων.
Γιατί όλος αυτός ο καλλιτεχνικός οργασμός δεν θεωρείται πολιτισμός και θεωρείται το μεγάλο όνομα του ηθοποιού και η χιλιοπαιγμένη κωμωδία του Αριστοφάνη;
Γιατί να μην βρίσκουν ΟΛΕΣ οι μορφές τέχνης χώρο;
Αυτό το φεστιβάλ μάλιστα θα μπορούσε να αποκτήσει και άλλη διάσταση χρονιά με την χρονιά:
- Θεματικές ενότητες, άρα ανάλογη προετοιμασία των παραστάσεων
- Διάθεση ποικίλων χώρων για παραστάσεις, παντού στην πόλη. Πλατείες αλλά και καλοκαιρινά αμφιθέατρα σχολείων στις γειτονιές, πολλά από τα οποία είναι αξιόλογα και μέσα στο πράσινο. (11ο Δημοτικό, 2ο Γυμνάσιο κλπ). Πάρκα, προαύλια εκκλησιών (με κουρεμένα χόρτα) ακόμη και δρόμοι κεντρικοί και στενά, αλλά και πολλά αδιέξοδα της Αγίας Μαρίνας, μέσα στις γειτονιές… (Ας φανταστούμε μια χορωδία απλωμένη σε μια από τις σκάλες της Αγίας Μαρίνας και δίπλα στα πεζοδρόμια, στα μπαλκόνια αλλά και στον δρόμο τους κατοίκους να παρακολουθούν…δες φωτό στο τέλος του άρθρου). Στο εξωτερικό Ισπανία και Ιταλία κάθε Αύγουστο διοργανώνουν οι κάτοικοι “πανηγύρια γειτονιάς”, από τους ίδιους για τους ίδιους, χωρίς ονόματα και χιλιάδες ευρώ…Διαδικασία που κινητοποιεί την γειτονιά, βοηθάει στην γνωριμία και την αλληλοκατανόηση των κατοίκων.
Η πρόταση αυτή προϋποθέτει λίγα και απλά:
Καταγραφή συλλόγων και σχημάτων, αλλά και των δράσεων τους. Καταγραφή όλων των διαθέσιμων χώρων και έγκαιρο προγραμματισμό που θα βγεί από κοινού σε μια σύσκεψη όλων των φορέων. Με συνδιαμόρφωση όχι με ανακοινωθέν. Λόγω ανάμιξης του γράφοντος στην Πλατεία Τέχνης, θα μπορούσε πχ αυτός ο φορέας να συμμετάσχει σε τουλάχιστον 4 εκδηλώσεις, με την Χορωδία, το Λαϊκό σχήμα, το Θεατρικό και το χορευτικό του. Μόνο ένας σύλλογος! Φανταστείτε να συστρατευτούν μήνες πριν όλοι οι σύλλογοι της πόλης και να “μπλέξουν” τις δράσεις τους. Πχ Μουσική παράσταση με συγκρότημα από ένα σύλλογο και χορευτικό από άλλον.
Η πρόταση αυτή όμως πάνω και πέρα από όλα προϋποθέτει όραμα και άποψη για τον Τοπικό Λαϊκό Πολιτισμό. Όταν δεν δίνεται καμία ενίσχυση στους συλλόγους, όταν οι σχέσεις με πολλούς από αυτούς είναι τεταμένη, όταν Χριστούγεννα και Απόκριες καλούνται με απευθείας αναθέσεις σκυλάδες στην κεντρική πλατεία, όταν τα ίδια τα στελέχη της Διοίκησης ξημεροβραδιάζονται σε σκυλάδικα, όταν πολιτισμός θεωρείται ο Κακοσαίος προφανώς είναι παρατραβηγμένο και ανεδαφικό να συζητήσουμε πως θα τονωθεί και θα εκτονωθεί η τοπική πολιτιστική ζωή της πόλης, με “υλικά’ της ίδιας της πόλης.
Θ.Κ.
