Γευσιγνωσίας… το ανάγνωσμα!
Έχουμε τα κιόσκια από την «Έκθεση λουλουδιών», να συνεχίσουμε, να κάνουμε και μια «Γευσιγνωσία». Έτσι, τουρλού και κουτουρού, «εις τον γάμον του Καραγκιόζη», ντόρος να γίνεται, σιαλακάς και κουρνιαχτός να σηκώνεται… Αν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο; Ασφαλώς. Στην προ-Ψυρροπούλεια εποχή. Αλλά το σβήνουμε. Τώρα θα είναι η πρώτη. Η δόξα δική μου…
Και ποιος να το κάνει; Τα γνωστά. Οι σύλλογοι. Τόσοι είναι, τόσα κάνουν-χρόνια τώρα-αγκομαχούν, ματώνουν, χωρίς καμιά βοήθεια.
Θα μπούνε και κάτι ξενοχωρίτες, θα προσθέσουμε, θα κάνουμε τη δουλειά μας.
Και θα συνδυάσουμε τις μπάμιες, με τα γιουβαρλάκια, τα κοψίδια με τις πίτες, κι όλοι-τρώγοντας και χορεύοντας- θα πορέψουμε… Έτσι, τόσο απλά και δημιουργικά, για να μην πούμε καταστροφικά.
Κανόνας και οδηγός αυτό που επιχειρήσαμε παλιότερα. Να βάλουμε τους συλλόγους να πουλάνε κεφαλοτύρια και μυζήθρες, τσίπουρα και ξύδια, κρεμμύδια και αγγούρια, για να έρθουν σε αντίθεση με τους εμπόρους της Ηλιούπολης.
Και ο πολιτισμός τραβάει την ανηφόρα. Πού, πώς και με τι; Σύλλογοι με 50 χρόνια προσφορά στην πόλη, να περιμένουν, να αγωνιούν, να αγκομαχούν, να φωνάζουν. Αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Πολιτιστική παραγωγή! «Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου».
Κίτσος ο γευσιγνώστης
