Για “το ξεπερασμένο μοντέλο του αγωνιστή Δημάρχου”… Μια απάντηση στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Αργυρούπολης

Αφορμή γι αυτό το κείμενο αποτέλεσε το άρθρο του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Αργυρούπολης-Ελληνικού Γιάννη Τσαρπαλή στο τοπικό site “Ηλιούπολη χωρίς όρια“. Το άρθρο γράφτηκε με αφορμή την απόφαση  του Δημάρχου Καισαριανής Ηλία Σταμέλου να μην ευθυγραμμιστεί με το Νόμο Βορίδη προκειμένου να υπερασπιστεί τους εργαζόμενους του Δήμου του.

Ο τίτλος του άρθρου τα λέει όλα και προδιαγράφει τι θα διαβάσει ο αναγνώστης: “Το ξεπερασμένο μοντέλο του αγωνιστή Δημάρχου“. Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αργυρούπολης αφού περιγράφει τον Δήμαρχο Καισαριανής περίπου σαν έναν δήμαρχο που όχι μόνο δεν υπερασπίζεται εργαζόμενους αλλά με τα τερτίπια του τους ταλαιπωρεί, καταλήγει στο βαρύγδουπο συμπέρασμα οτι το μοντέλο αυτό του “δήθεν αγωνιστή δημάρχου” είναι “ένα ξεπερασμένο μοντέλο πολιτικής συμπεριφοράς που ζημιώνει τον Δήμο και αφήνει τους εργαζόμενους εκτεθειμένους“!

Μια πρώτη απάντηση προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου του γειτονικού Δήμου είναι οτι όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια… Με την έννοια οτι και να ήθελε να είναι αγωνιστής Δήμαρχος δεν θα μπορούσε. Ο ίδιος ή αυτοί που στηρίζει ή καθοδηγεί…

Μια δεύτερη απάντηση έχει να κάνει με  το πνεύμα που διαπερνά ολόκληρο το κείμενο, οτι δηλαδή είναι κακό να είναι αγωνιστής κάποιος Δήμαρχος! Και αν αυτό είναι κακό, τότε τι πρέπει να είναι ένας Δήμαρχος; Η απάντηση εμπεριέχεται σε άλλο σημείο του άρθρου του: “Οι τοπικές κοινωνίες έχουν ανάγκη από λύσεις, από σεβασμό στη νομιμότητα…”.

Προσπερνάμε τα περί “νομιμότητας”  στα εντός του Δήμου διαχειριστικά θέματα γιατί όλοι γνωρίζουν…(απευθείας αναθέσεις, εξυπηρετήσεις ημετέρων, φωτογραφικοί διαγωνισμοί, διορισμοί…κλπ). Θα σταθούμε στην “ευρύτερη νομιμότητα”, το νομικό και οικονομικό πλαίσιο δηλαδή που η κυβέρνηση έχει ορίσει για τους Δήμους. Εκεί για τον γράφοντα  είναι κακό κάποιος Δήμαρχος να είναι αγωνιστής αλλά είναι καλό να είναι υποταγμένος. Γιατί υποταγμένος είναι ένας Δήμαρχος που εφαρμόζει αδιαμαρτύρητα και κατά γράμμα την άνωθεν νομιμότητα, τους κανόνες και Νόμους δηλαδή που είναι θηλιά στην τοπική αυτοδιοίκηση (περιορισμένο προσωπικό, πετσοκομμένες επιδοτήσεις, αρμοδιότητες χωρίς κονδύλια, ασφυκτικό πλαίσιο).

Μια τρίτη απάντηση θα ήταν ένα μακροσκελές κείμενο περί “ανεξάρτητων και ακομμάτιστων δημάρχων“, αυτή την μπαρούφα που περιφέρουν διάφοροι στον δημόσιο λόγο μεταξύ αυτών και ο Γ.Τσαρπαλής. Υποστηρίζει οτι οι δήθεν αγωνιστές δήμαρχοι το κάνουν για να εξυπηρετήσουν κομματικές επιδιώξεις… Ενώ οι υπόλοιποι Δήμαρχοι δεν εξυπηρετούν κομματικές επιδιώξεις; Δεν έχουν σχέσεις “επίγειες” ή υπόγειες με κόμματα; Με βουλευτές, κομματάρχες, παπάδες και διάφορους Γκρούεζες (Μαυρογιαλούρος…), πολλές φορές όχι μόνο από ένα κόμμα αλλά από διαφορετικά και αντικρουόμενα κόμματα.

Ο Δήμαρχος Καισαριανής έχει καθαρή κομματική προέλευση, άποψη και στήριξη η οποία ψηφίστηκε ως τέτοια υπό το φως του ήλιου. Ο Δήμαρχος Αργυρούπολης ή ο Δήμαρχος Ηλιούπολης δεν στηρίχτηκαν από κόμματα, βουλευτές, ή διάφορους παρατρεχάμενους; Δεν συμμετείχαν σε παζάρια για την περίφημη ψήφο της πρώτης ή της δεύτερης Κυριακής; Προφανώς συμμετείχαν και προφανώς στηρίχτηκαν αλλά αυτό έγινε εν κρυπτώ χωρίς να γνωρίζει ο λαός τι παζαρέματα και ανταλλάγματα υπήρξαν. Οι “δήθεν αγωνιστές” δήμαρχοι βγήκαν με καθαρή στήριξη στην κοινωνία οι “δήθεν ανεξάρτητοι” με θολή και σκοτεινή στήριξη και ποικίλα μαγειρέματα, πολλά από τα οποία τα καταλαβαίνουμε εκ των υστέρων διαβάζοντας στην Διαύγεια απευθείας αναθέσεις…

Μια τέταρτη απάντηση στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Αργυρούπολης είναι η εξής: Είναι αστείο στην Ηλιούπολη να προσπαθεί κάποιος να μας πείσει οτι το μοντέλο του αγωνιστή Δημάρχου είναι ξεπερασμένο. Η Ηλιούπολη σήμερα είναι όπως είναι εξ αιτίας ενός αγωνιστή Δημάρχου. Του Δημήτρη Κιντή.

Δεν θα είχαμε κολυμβητήριο, κλειστό γυμναστήριο, θερινό κινηματογράφο, κτήριο ΙΚΑ, πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής, παιδική χαρά στην κεντρική πλατεία αν κάποτε δεν είχε βρεθεί στο τιμόνι του Δήμου Αγωνιστής Δήμαρχος. Δεν θα είχαμε όλα τα σχολεία πρωινά και δεν θα είχαμε και ένα πάρκο 64 στεμμάτων στο Χαλικάκι. Δε θα είχαμε δεκάδες ελεύθερα οικόπεδα και πάρκα.

Ακριβώς επειδή στην Ηλιούπολη υπήρξε αγωνιστής Δήμαρχος τα έχουμε όλα αυτά κύριε Τσαρπαλή. Και αν ήταν αγωνιστές δήμαρχοι και οι επόμενοι του Κιντή Δήμαρχοι, η όψη της πόλης  μας θα ήταν εντελώς διαφορετική.

Αλλά όπως είπατε “είναι ξεπερασμένο αυτό το μοντέλο”… 

Με αυτό το ξεπερασμένο μοντέλο είμαστε λοιπόν. Με αυτούς τους αγωνιστές Δημάρχους. Ας είναι ντεμοντέ, είναι χίλιες φορές καλύτεροι από τους τσανακογλείφτες της επένδυσης…

Θ.Κ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γ.Τσαρπαλή: 

Η στάση του Δημάρχου Καισαριανής να αρνηθεί την υποχρεωτική έφεση στην απόφαση του Πρωτοδικείου για τους εργαζόμενους στην καθαριότητα, δεν αποτελεί πράξη υπεράσπισης των εργαζομένων, αλλά πράξη εντυπωσιασμού. Το αποτέλεσμα ήταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να μείνουν απλήρωτοι, η οικονομική υπηρεσία να αρνείται να εκταμιεύσει χρήματα, και ο Δήμαρχος να εκδίδει παράνομα εντάλματα πληρωμής που στο τέλος καταλογίζονται εις βάρος του Δήμου.

Υπάρχει όμως ο σωστός δρόμος: η έφεση, όπως ορίζει ο νόμος, και η ουσιαστική υπεράσπιση των εργαζομένων ενώπιον της Δικαιοσύνης. Εκεί, μπορεί να αποδείξει πως οι εργαζόμενοι αυτοί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Με αυτό τον τρόπο, πολλοί Δήμοι –ανάμεσά τους και ο Δήμος Ελληνικού – Αργυρούπολης– κατάφεραν να δικαιωθούν, με αποτέλεσμα οι συμβάσεις να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου.