Δημοτικός Ανασχηματισμός. Σώστε… (γράφει ο Κίτσος)

Πραγματοποιήθηκε ο Δημοτικός ανασχηματισμός! Αντιδήμαρχοι απαρχής. Άλλοι παρέμειναν στις θέσεις τους κι άλλοι ανακυκλώθηκαν.  Όταν δεν έχεις κάτι να προσφέρεις ανακατεύεις τον ανακάτευτο.  Είναι αλήθεια πως για πολλές ημέρες η χύτρα έβραζε, αλλά ο λαγός πουθενά.  Εκείνα τα αμπελοφάσουλα έγιναν κάρβουνο από το βράσιμο.

Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει.  Να γνωμοδοτήσει ο «μεγάλος». Αγωνία. Ξενύχτια περίσκεψης. Αναμονή και ιδρωμένο το κούτελο «γιατί η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη».

Και απ’ όλο αυτό το καλαμπαλίκι δυο κινήσεις ουσίας μπορεί κάποιος να διακρίνει. Την μετάθεση της Αντιδημάρχου Παιδείας  κας  Μαρή στην Αντιδημαρχία πολιτισμού και το φόρτωμα-βαράτε με κι ας κλαίω- του Πούλου. Το ήθελε απαρχής. Το θεωρούσε οικείο. Το πήρε…

Ξέρετε έμασε η ώρα για μετακινήσεις. Επομένως κρατήστε τον φορτώνοντάς τον… Συμπέρασμα: «Τον Πούλο και τα μάτια μας».

Δεν ξέρω, αν επιλέχτηκε ως αναμορφωτής του Πολιτισμού η κα Μαρή. Ξέρω όμως πως εκεί στον πολιτισμό «έχει χαθεί για τα καλά η μπάλα». Η Ηλιούπολη της ανάθεσης. Οικεία Πολιτιστική παραγωγή: ΜΗΔΕΝ. Τα πάντα στην ανάθεση.

Πόσες συσκέψεις-ανακοινώσεις με τους συλλόγους έγιναν; Πάμπολλες. Εφαρμόστηκε τίποτε. ΟΥΔΕΝ. Τι κυριάρχησε; «Τάξε μανούλα μ’ τάματα σ’ όλα τα Μοναστήρια». Ορίστηκαν επικεφαλής, σύνδεσμοι κλπ. Ορίστηκαν. Τι έγινε; ΟΥΔΕΝ.  

Κατά τα άλλα ο ανασχηματισμός έχει την έννοια της παροιμίας: «Αλλού με ξύνεις γούμενε κι αλλού έχω φαγούρα».

Γιατί, καλές οι επιγραφές, οι επικεφαλίδες, αλλά αλλού  είναι ο στόχος.

«Σώσον Κύριε τον λαό σου».

Πόσο προφητικός ήταν ο Καζαντζάκης: “Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες. Αυτή ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;”

Κίτσος ο Σωτήριος